اثربخشی برنامۀ ارتقاء کیفیت رابطۀ مادرشوهر و عروس بر بخشش رنجش خاطر و رضایتمندی زناشویی زوجین
نویسندگان
1
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه تهران
4
doi
10.22034/ijfp.2026.2080604.1488چکیده
روابط بینخانوادگی زوجین، بهویژه تعامل عروس و مادرشوهر، نقش مهمی در شکلگیری کیفیت زندگی زناشویی و تجربه هیجانی زوجین ایفا میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامۀ ارتقاء کیفیت رابطه مادرشوهر و عروس بر بخشش رنجش خاطر و رضایتمندی زناشویی زوجین صورت پذیرفت. این پژوهش در یک طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل ناهمسان صورت گرفت. جامعۀ آماری شامل تمامی عروسها و همسران آنها در شهر خرمآباد در سال 1404 بود که به مراکز مشاورۀ این شهر مراجعه کرده بودند که 32 نفر از آنها به روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 16 نفر) گمارده شدند. ابزارهای جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای بخشش رنجش زناشویی (2009) Paleari et al. و پرسشنامه رضایت زناشویی (1989) Olson et al. بود. شرکتکنندگان گروه آزمایش طی هشت جلسۀ 90 دقیقهای، مداخله مبتنی بر برنامۀ ارتقاء کیفیت روابط بینخانوادگی (Ferasat et al. 2025) دریافت کردند. دادهها به روش تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخلۀ آزمایشی اثربخش بوده و بین دو گروه آزمایش و کنترل در بخشش رنجش (001/0>p؛ 37/339=F) و رضایتمندی زناشویی زوجین (001/0>p؛ 45/151=F) تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین برنامۀ ارتقاء کیفیت رابطه مادرشوهر و عروس بر بخشش رنجش خاطر و رضایتمندی زناشویی اثربخش بوده است که با توجه به مجذور اتا؛ 919/0 درصد این تغییرات ناشی از تاثیر برنامۀ ارتقاء کیفیت رابطه مادرشوهر و عروس بر بخشش رنجش خاطر و 835/0 درصد بر رضایتمندی زوجین بود. با توجه به این نتایج به نظر میرسد میتوان با اجرای مداخلههای آموزشی به ارتقاء کیفیت رابطۀ مادرشوهر با عروس کمک کرد و این برنامه را در برنامههای آموزشی و فرهنگی روابط مادرشوهر با عروس قرار داد.