تعیین مناطق بهینة دفن پسماند با تأکید بر روند گسترش شهری براساس تلفیق مدل فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و میانگین وزنی مرتب شده
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه سنجش از دور و GIS، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2017.231160.1365چکیده
با توجه به توسعة بیرویه و غیراصولی شهرها و عدم وجود الگوهای صحیح مصرف منطقیترین و کمهزینهترین روش برای دفع پسماندهای شهری، دفن بهداشتی است. امروزه ایجاد محل دفن به دلیل رشد و توسعة مناطق شهری و افزایش مخالفت عمومی، مشکلتر شده است. به همین دلیل توصیه میشود که مکان دفن در جهت رشد و توسعة آتی مناطق مسکونی و شهری قرار نگیرد. بنابراین هدف از این تحقیق انتخاب مکان بهینة دفن پسماند با توجه به گسترش فیزیکی شهر تهران در یک دوره 28 ساله با در نظر گرفتن پارامتر ریسک در تصمیمگیری است. در این تحقیق علاوهبر معیارهای محیطی، اجتماعی و اقلیمی برای بررسی گسترش فیزیکی شهر تهران از دادههای ماهوارهای لندست از سال 1367 تا 1395 استفاده شده است. در مقالة حاضر برای وزندهی به معیارهای مختلف از مقایسات زوجی و جهت استخراج مکانهای مناسب اولیه با در نظر گرفتن مفهوم ریسک در تصمیمگیری از مدل میانگین وزنی مرتب شده استفاده شده است. در نهایت مکانهای مناسب نهایی برای دفن پسماند با در نظر گرفتن روند گسترش شهری در جهتهای جغرافیایی مختلف طی 28 سال گذشته انتخاب شده است. نتایج حاصل از مدل میانگین وزنی مرتب شده نشان دهندة این است که به ترتیب بیشترین و کمترین مساحت مکان مناسب برای دفن پسماند در حالتهای OR و AND انتخاب شدهاند. بررسیها نشان میدهد که مناسبترین مکانها اولیه برای دفن پسماند در قسمتهای جنوب، جنوب غربی و غرب تهران قرار دارند، ولی با توجه به در نظر گرفتن روند گسترش شهری در جهتهای جغرافیایی مختلف طی 28 سال گذشته، مکان مناسب نهایی برای دفن پسماند از گزینههای مناسب در جهت جغرافیایی جنوب تهران قرار دارند.