فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرض‌های نادرست در روش‌های ارزیابی موجود مانند مستقل در نظر گرفتن عوامل و ورودی‌های دقیق همواره  باعث ایجاد خطا در نتایج نهایی ارزیابی کاربری زمین شده است. ازاین‌رو، در این مقاله برای بالا بردن دقت و نزدیک‌تر به واقعیت شدن نتایج از دو روش فازی برای واردکردن عدم قطعیت و استانداردسازی و دیمتل-تحلیل شبکه برای از بین بردن مشکل استقلال عوامل و دیدن بازخوردها و تعاملات میان عوامل مؤثر در ارزیابی توان شهری حوضۀ آبخیز بیرجند بر اساس 14 زیر عامل، که در 2 دستۀ اصلی محیط‌زیستی و عوامل زیربنایی قرار می‌گیرند، استفاده شده است. هر عامل فازی سازی و توسط دیمتل-فرایند تحلیل شبکه وزن آن مشخص گردید و  نقشۀ کاربری حفاظت به‌عنوان لایۀ ممنوعیت حذف شد و با استفاده از ترکیب وزنی خطی نقشۀ نهایی ارزیابی توان شهری تهیه گردید که بر طبق آن پتانسیل هر پیکسل برای ایجاد کاربری شهری در منطقۀ موردمطالعه مشخص گردید. در نهایت بر اساس این روش مشخص شد که 85/1، 10، 15/65  و 23 درصد از منطقۀ موردمطالعه به ترتیب دارای توان خوب­، متوسط­، کم و فاقد توان برای ایجاد کاربری شهری است.