فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله حاضر دو هدف اصلی دارد: هدف اول، سنجش کارآیی خانواده درمانی پارادوکسی به روش PTC بر تعارضات تعاملی میان اعضای سیستم خانواده بود؛ هدف دوم، سنجش کارآیی پارادوکسی به روش PTC بر اختلال‌های فردی اعضای سیستم خانواده بود. در این پژوهش، یک خانواده سه عضوی شامل مادر (م)، پدر (پ) و دختر پانزده ساله‌شان (ب) شرکت کردند. پارادوکس درمانی به روش PTC در قالب خانواده درمانی برای حل تعارضات تعاملی اعضای سیستم خانواده و همزمان در شکل فردی برای درمان اختلال بدشکلی بدنی و اضطراب اجتماعی ب و حساسیت‌ها و مداخله‌گری‌های افراطی م انجام شد. ارزیابی شاخص‌های آسیب‌شناختی و نتایج درمان بر اساس مقیاس بدشکلی بدنی ادراک‌شده Besharat (2015)، مقیاس اضطراب اجتماعی لیبویتز- نسخه خودگزارشیLiebowitz (1987) ، مقیاس سلامت روانی (1983) Veit & Ware، و مقیاس درجه‌بندی ذهنی نتایج درمان Besharat (2016) در بدو شروع درمان، در انتهای جلسات درمان، و در مراحل پی‌گیری 18 و 30 ماهه صورت گرفت. نتایج نشان داد که نمره‌های بدشکلی بدنی، اضطراب اجتماعی و درماندگی روانشناختی ب کاهش قابل ملاحظه و نمره بهزیستی روانشناختی وی افزایش قابل ملاحظه داشت. ارزشیابی نتایج درمان نیز نشان داد که درمان تعارضات و ناسازگاری‌های تعاملی اعضای خانواده کاملاً موفقیت آمیز بود. میزان پیشرفت و بهبودی حاصل از خانواده درمانی پارادوکسی به روش PTC در پایان درمان 95% برآورد شد. نتایج پی‌گیری مرحله اول و دوم، به ترتیب نشان داد که تغییرات رضایت بخش درمانی در حد 90% برای اعضای خانواده ادامه و استمرار داشته است.