«دمکراسی لیبرال» در «جهانِ پس از کرونا»
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین. ایران
doi
10.22034/jpiut.2020.40506.2606چکیده
«جهانِ پس از کرونا» ناگزیر به «فلسفه سیاست» جدیدی نیازمند است و این مقاله میکوشد آینده «دمکراسی لیبرال» را در آن نشان دهد. این مقاله نشان میدهد «دمکراسی لیبرال» با یک «بحران جهانی» روبهرو است که پیشتر آغاز شده است، اما «همهگیری ویروس کرونای جدید»، چونان مانعی برای آن، بر شدت این بحران میافزاید. «لیبرالیزم» و «دمکراسی»، که به باور «فیلسوفان سیاست» سالها دوشادوش هم بودهاند، اینک در حال جدایی از یکدیگرند و ارزشهای «لیبرالِ» «دمکراسی» دچار فرسایش شدهاند. این مقاله، برای یافتن چرایی و چگونگی این جدایی، «اقتدارگرایی»، «توتالیتاریانیزم» و شرور و کژیهای «دمکراسی» را، که باعث افزایش فرسایش «ارزشهای لیبرال» میشوند، واکاوی میکند. یافتن نقطه بهینه میان ارزشهای «لیبرال» و «اقتدارگرایانه» کار دشواری است و این مقاله نشان میدهد، پس از تجربه «ویروس کرونا»، «دمکراسی غیرلیبرال یا اقتدارگرا» احتمالاً قویتر خواهد شد.