طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم، مطالعه موردی شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/arsm.2025.70303.3853چکیده
هدف پژوهش طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم (مطالعه موردی شهر تهران) بود، روش پژوهش از نوع آمیخته و اکتشافی میباشد که در بخش کیفی جهت شناسایی عوامل مؤثر در رویکرد پیشگیری از جرم مصاحبه به صورت هدفمند با کلیه صاحبنظران در رشتههای جغرافیا و برنامهریزی شهری، عمران، محیطزیست، معماری و مدیریت ورزشی و شهرسازی و حقوق کیفری و جرمشناسی و مدیران اماکن ورزشی بود که با 18 نفر به اشباع نظری رسید و پرسشنامه محقق ساخته با 8 عامل (بعد مکانیابی، بعد پایداری اجتماعی، بعد پایداری زیستمحیطی، بعد پایداری اقتصادی، بعد محوطهسازی بیرونی، بعد ایمنی، بعد زیباییشناسی، بعد شادابسازی محیط ورزشی) طراحی شد. جامعه آماری در بخش کمی شامل کلیه مدیران اماکن ورزشی شهر تهران بود که با توجه به گزارش شهرداری تهران تعداد 2800 مکان ورزشی دولتی و خصوصی فعال هستند و براساس فرمول کوکران تعداد 337 نفر به صورت تصادفی نمونهگیری شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه برگرفته شده از مطالعات ادبیات پژوهش و مصاحبه با صاحبنظران که با رسیدن به اشباع نظری پرسشنامه 96 سؤالی تنظیم گردید. با توجه به نتایج مجموع درصد واریانس تجمعی عاملها 763/63 درصد به دست آمد که نشاندهنده توان پیشگویی این مدل است با توجه به نتایج آزمون آلفای کرانباخ پایایی پرسشنامه طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم، (82/0) و در حد قابلقبول است. با مقایسه میانگین فرضی و میانگین مشاهده شد (3≤018/5) مشخص گردید که وضعیت طراحی اماکن ورزشی شهری با رویکرد پیشگیری از جرم در نمونه پژوهش از وضعیت فرضی آن مطلوبتر است. نتیجه آزمون فریدمن نشان داد بالاترین میانگین رتبه مربوط به مؤلفه زیباییشناسی (43/5) و پایینترین رتبه مربوط به مؤلفه ایمنی (95/3) است. با توجه به این نتایج پیشنهاد میشود رویکرد طراحی و ساختوسازهای مدرن و پیشرفته در کشور با توجه به تلاش مسئولین مبنی بر پیشگیری از جرم در بخش زیرساختهای ورزشی از جمله اماکن و فضاهای ورزشی استاندارد و بهروز بسیار مهم و حیاتی به نظر میرسد.