سبکهای خود- مجاب سازی مردان درگیر در روابط فرازناشویی: یک مطالعه کیفی
نویسندگان
1
2
doi
10.22034/ijfp.2026.2075073.1465چکیده
پیمان شکنی به مثابه یکی از مخربترین موقعیتهای تهدید کننده زندگی مشترک و یکی ازعوامل تعارض و طلاق در زوجها تلقی میگردد. تفاوتهای جنسیتی بیانگر وقوع بیشتر پیمان شکنی در مردان نسبت به زنان بویژه در شکل پیمان شکنی جنسی است. در نظریه زوج درمانی اشتراک محور درک شیوههایی که افراد پیمان شکن با استفاده از آنها، خود را برای ورود و تداوم روابط فرازناشویی مجاب میسازند به عنوان یک کانون مهم در آسیب شناسی و مداخلههای پیمان شکنی محسوب میگردد .هدف پژوهش حاضر شناسایی سبکهای خود- مجاب سازی در مردان پیمان شکن بود. پژوهش حاضر، کیفی که با استفاده از طرح پدیدارشناسی به شناسایی تجارب زیسته مردان پیمان شکن در خصوص سبکهای خود- مجاب سازی آنها برای ورود و تداوم رابطه فرازناشویی میپردازد. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل 21 مرد میباشد که بدلیل پیمان شکنی افشا شده به دو مرکز مشاوره مراجعه نمودهاند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر، استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته و تجزیه و تحلیل مصاحبهها با استفاده از روش دیکلمن صورت پذیرفته است. تجزیه و تحلیل مصاحبهها منجر به شناسایی287 کد اولیه، 10 مفهوم و 4 مقوله گردید که این مقولهها که در چهار سبک اصلی خود- مجاب سازی در مردان پیمان شکن هستند که عبارتند از عمومیت بخشی، استحقاق، انتسابهاب فوق ارادی و تکیه بر ضعفهای منظومه زناشویی. مسائل اجتماعی، فرهنگی و مسائل مرتبط با نقش جنسیتی، آرمانی سازی روابط و نقش اسنادها، و موارد مربوط به ارتباط و صمیمت زوجی در کنار مسائل بین سنلی تبیین کننده نتایج پژوهش حاضر میباشد.