ارزشیابی بیانیه های ارزیابی اثرات محیط زیستی در کشور
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ منابعطبیعی، دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشکدۀ منابعطبیعی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری محیط زیست، دانشکدۀ منابعطبیعی، دانشگاه تهران
4 استادیار دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2017.133299.1014چکیده
ارزیابی اثرات توسعه قبل از تصمیمگیری و اجرای پروژهها و طرحهای توسعه، منجر به شناسایی، پیشبینی، کاهش یا جبران اثرات منفی ها خواهد شد. کیفیت گزارشهای ارزیابی اثرات میتواند جهت تصمیمگیری بهتر در مورد مسائل محیطزیستی و تأثیر گذاری ارزیابی کمک نماید. برای بازنگری گزارشات در کشورهای اروپایی از روش سلسله مراتبی "لی و کالی" استفاده میشود که دارای چهار بخش کلی است و هر بخش به طبقات و زیر طبقاتی از معیارها تقسیم میگردد. در این پژوهش با اقتباس از روش لی و کالی و با در نظر گرفتن فرآیند ارزیابی اثرات ایران، برای ارزشیابی کیفیت مطالعات گزارشهای ارزیابی اثرات، شش بخش در نظر گرفته شد. ابتدا تعداد 50 گزارش (سال 1376 تا 1390) از استانهای مختلف کشور و انواع پروژههای نقطهای، خطی و پلی گونی برای ارزشیابی کیفیت مطالعات بخشهای مختلف انتخاب گردید سپس کیفیت مطالعات گزارشهای ارزیابی با توجه به معیارهای تعیین شده توسط کارشناسان به روش دلفی مورد ارزشیابی و امتیازدهی قرار گرفت. نتایج بررسی نشان داد کیفیت مطالعات انجام شده در 76% از گزارشهای ارزیابی اثرات مطلوب (خیلی خوب، خوب، متوسط) است. درگزارشهای ارزیابی اثرات، بخش مربوط به تشریح پروژه با 84% مطلوبیت بالاترین کیفیت و بخش مدیریت و پایش محیط زیستی، پایینترین مطلوبیت را داشت؛ بنابراین با بررسی کیفیت مطالعات بخشهای مختلف گزارشهای ارزیابی اثرات میتوان به نقاط قوت و ضعف آنها پی برد و در آینده ارزیابی اثرات مؤثرتر و دقیقتری انجام داد.