تمایل به پرداخت برای انرژی‌های محیط‌زیست محور در استان خراسان رضوی: کاربرد الگوی توبیت فضایی

نویسندگان

1 استاد اقتصادکشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jne.2017.202990.1128
چکیده

به­کارگیری روش­های برآورد عوامل مؤثر بر تمایل به پرداخت برای انرژی­های تجدید پذیر برای انجام برنامه­ریزی­های اقتصادی و اتخاذ سیاست­های مناسب برای سرمایه‏گذاری در انرژی­های تجدید­پذیر امری ضروری به نظر می­رسد. مقالۀ حاضر با استفاده از اطلاعات مقطع زمانی 245 خانوار شهری و روستایی در سه شهرستان منتخب استان خراسان رضوی (مشهد، نیشابور، سبزوار) برای سال 1393، به بررسی عوامل اقتصادی- اجتماعی مؤثر بر تمایل به پرداخت برای انرژی_های تجدیدپذیر می­پردازد. برای این منظور در چارچوب ارزش­گذاری مشروط انتها باز، از روش توبیت فضایی استفاده شده است. نتایج نشان داد که تمایل به پرداخت به­طور معناداری تحت تأثیر عوامل مکانی قرار گرفته است. متوسط تمایل به پرداخت ماهانۀ خانوارهای مشهدی 545/48 هزار تومان است که در مقایسه با 778/43 و 261/40 هزار تومان برای ساکنین شهرستان­های نیشابور و سبزوار بالاتر است. بنابراین، ساختار فضایی مؤلفه­ای غیر قابل چشم­پوشی در مطالعات ارزش­گذاری محسوب می­شود. بر این اساس توصیه می­شود که در مطالعات ارزش­گذاری مورد توجه محققین قرار بگیرد.