طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تاکید بر پیاده‌روی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 استاد، گروه علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استاد، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

doi
10.30473/arsm.2025.69313.3815
چکیده

چکیدهدر دنیای صنعتی امروزی، جایگاه فعالیت­ها تغییر یافته است، پیاده­روی در گذشته یک لازمه اصلی برای جابه­جایی و فعالیت بدنی بوده است. هم‌اکنون، وسایل نقلیه به صورت عمده جایگزین شده­اند و موجـــبات کم­تحرکی افراد را فراهم ساخته­اند. از سوی دیگر پیاده­روی ورزشی کم­هزینه و در دسترس است. هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیاده­روی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریه‌پردازی داده‌بنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند مصاحبه­های عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد به‌منظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مؤلفه‌هایی دسته‌بندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافته‌های این پژوهش شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» است. شرایط مداخله‌گر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصارطلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» می‌باشد. شرایط زمینه‌ای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلان‌نگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیم‌گری» و «حمایت‌طلبی» و پیامدها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعة اجتماعی» است. پیشنهاد می‌شود با استفاده از عوامل یافت شده در این پژوهش ذی‌نفعان به توسعه ورزش پیاده‌روی به‌عنوان ورزش همگانی، بپردازند.