طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تاکید بر پیادهروی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 استاد، گروه علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استاد، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.30473/arsm.2025.69313.3815چکیده
چکیدهدر دنیای صنعتی امروزی، جایگاه فعالیتها تغییر یافته است، پیادهروی در گذشته یک لازمه اصلی برای جابهجایی و فعالیت بدنی بوده است. هماکنون، وسایل نقلیه به صورت عمده جایگزین شدهاند و موجـــبات کمتحرکی افراد را فراهم ساختهاند. از سوی دیگر پیادهروی ورزشی کمهزینه و در دسترس است. هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل توسعه ورزش همگانی با تأکید بر پیادهروی است. برای پیشبرد پژوهش از روش کیفی و نظریهپردازی دادهبنیاد، استفاده گردید. با ۲۳ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند مصاحبههای عمیق نیمه ساختاریافته صورت گرفت. تعداد افراد بهمنظور حصول اطمینان بیشتر پژوهشگر پس از رسیدن به اشباع نظری انتخاب گردید. متغیرهای شناسایی شده، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب مؤلفههایی دستهبندی شدند. ۲۷ کد مفهومی و ۲۲ مقوله اصلی شناسایی گردید. براساس یافتههای این پژوهش شرایط علی شامل: «بینش»، «فرهنگ»، «فراغت فعال»، «الگو محوری»، «مدیریت یکپارچه» و «اینرسی» است. شرایط مداخلهگر شامل: «ایدئولوژی»، «کالبدی»، «انحصارطلبی»، «فناوری» و «عوامل فراگیر» میباشد. شرایط زمینهای شامل: «شهرسازی استاندارد»، «امنیت» و «پشتیبانی قانونی» است. راهبردها شامل «کلاننگری»، «آموزش»، «اقدامات فنی»، «تنظیمگری» و «حمایتطلبی» و پیامدها شامل «شهروند پیاده مدار»، «شهر پیاده مدار» و «توسعة اجتماعی» است. پیشنهاد میشود با استفاده از عوامل یافت شده در این پژوهش ذینفعان به توسعه ورزش پیادهروی بهعنوان ورزش همگانی، بپردازند.