اثربخشی روش تدریس بایبی بر انگیزش تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان پایه ششم ابتدایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آزموش عالی پردیسان، فریدونکنار، ایران.
2 دکتری روانشناسی موسسه آزموش عالی پردیسان، فریدونکنار، ایران
doi
10.22034/cipj.2025.65517.1213چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تدریس بایبی بر انگیزش تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان پایه ششم ابتدایی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل بود. براین اساس از میان دانشآموزان دختر مقطع ابتدایی پایه ششم شهر فولادشهر در سالتحصیلی 1401-1400 با روش نمونهگیری در دسترس و لحاظ ملاکهای ورود و خروج از پژوهش 30 دانشآموز انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15نفر) و جایگزین شدند. گروه آزمایش در معرض پنج جلسه آموزش روش تدریس بایبی بر اساس محتوای آموزشی مهدیزاده و همکاران (1396) قرار گرفتند و گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. جهت جمعآوری اطلاعات از پرسشنامههای سرزندگی تحصیلی دهقانیزاده و حسین چاری (1391) و انگیزش تحصیلی هارتر(1980) استفاده شد. دادههای جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS-25 و روش آماری کواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد که روش تدریس بایبی سبب بهبود انگیزش تحصیلی و سرزندگی تحصیلی در دانشآموزان شده است (001/0(P<. با توجه به اینکه آموزش راهبردهای مبتنی بر روش تدریس بایبی در سازهها و رفتارهای تحصیلی دانشآموزان موثر بوده است، پیشنهاد میشود که روانشناسان مدرسه و بعضاً معلمین از این راهبرد برای بهبود فعالیتهای یادگیری و تحصیلی در دانشآموزان استفاده نمایند.