تاثیر دمای پیرولیز و بی کربنات سدیم بر کارایی بقایای برگ نخل در حذف کادمیوم و روی از محیط آبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم خاک، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jne.2017.209082.1181چکیده
کادمیوم و روی از مهمترین عناصر سنگین هستند که به لحاظ زیستمحیطی و سلامتی انسان حائز اهمیت هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسی امکان حذف کادمیوم و روی از محیط آبی با استفاده از ضایعات برگ نخل و بیوچار آن است. جاذبهای مورد استفاده در این پژوهش، پودر برگ نخل تیمار نشده، پودر برگ نخل تیمار شده با بیکربنات سدیم 3/0 مولار و پودر برگ نخل بیوچار شده در دو دمای 400 و 600 درجۀ سلسیوس بودند. بررسی نتایج نشان داد که جاذبهای به کار رفته، فلز کادمیوم را در مقایسه با فلز روی به میزان بیشتری جذب کردهاند. به طور کلی در هر دو فلز به لحاظ میزان جذب به ترتیب زیر قرار داشتند: برگ نخل تیمار نشده< برگ نخل تیمار شده با بیکربنات سدیم 3/0 مولار< بیوچار دمای 400 درجۀ سلسیوس< بیوچار دمای 600 درجه سلسیوس. همچنین بررسی نتایج بهدست آمده از برازش دادههای حاصل از آزمایش با همدماهای جذب نشان داد که مدلهای فرندلیچ و لانگ مویر 2 به دلیل ضریب تبیین بالا و خطای استاندارد برآورد پایین، به عنوان معادلات برتر در حذف کادمیوم و روی از محیط آبی شناخته شدند. با توجه به نتایج حاصل، به نظر میرسد که بیوچار تهیه شده از برگ نخل میتواند به عنوان یک جاذب مؤثر در حذف آلودگی فلزات سنگین از آبهای آلوده مورد استفاده قرار گیرد