ارزیابی روشهای شمارش گروههای سرگین برای برآورد فراوانی گوزن زرد ایرانی (مطالعه موردی: پناهگاه حیات وحش دشت ناز ساری)
نویسندگان
1 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 استادیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 دکتری محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/jne.2017.132188.997چکیده
آگاهی از اندازه جمعیت گونههای وحشی یکی از اطلاعات کلیدی در مدیریت و حفاظت حیات وحش است. در این مطالعه قابلیت استفاده از روش غیر مستقیم شمارش گروههای سرگین با سه رویکرد متفاوت ترانسکتهای تمیز شده، محصول سرپا، و روش متکی بر فرض حالت پایای محصول سرپای سرگین (روش سریع برآورد اندازه جمعیت) و نیز روش مستقیم ترانسکت خطی در تعیین اندازه جمعیت گوزن زرد ایرانی (Damamesopotamica) در پناهگاه حیات وحش دشت ناز مورد آزمون قرار گرفت. تعداد دفعات دفع روزانه با استفاده از دو روش نمونهگیری گروههای سرگین در ترانسکتهای نواری و شمارش گروههای سرگین در باغ وحش ارم به ترتیب 03/10 و 33/18 گروه سرگین در روز برآورد گردید. اندازه جمعیت به روش ترانسکتهای تمیز شده، محصول سرپا، روش سریع برآورد اندازه جمعیت و ترانسکت خطی با فاصله اطمینان 95 درصد به ترتیب (48-26) 37، (51-31) 41، (46-28) 37 و (92-36) 58 راًس برآورد گردید. با توجه به اندازه واقعی جمعیت (37 راس در سال 1387 و 40 راس در سال 1388)، صحت تمامی روشهای غیرمستقیم با شدت نمونهگیری یکسان مورد تائید قرار گرفت، اگرچه فاصله اطمینان فراوانی بدست آمده از روش ترانسکت خطی بواسطه تلاش محدود صورت گرفته بسیار عریض بود. روش محصول سرپا در مقایسه با روشهای دیگر از دقت و صحت بالاتری برخوردار بود. مدت زمان اجرای روش ترانسکتهای تمیزشده به ترتیب 7/6 و 7/4 بار بیشتر از روش محصول سرپا و روش ترانسکت خطی زمانبر بود.