فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پدیده سایش و اصطکاک و راه‌کارهای کاهش آنها بسیار مورد توجه بوده است. یکی از این روش‌ها الگودهی سطح و ایجاد ریزحفره روی آن است که با استفاده از لیزر با سرعت و دقت بالا قابل انجام است. در این پژوهش ابتدا مدل عددی به صورت گذرا برای بررسی رفتار اصطکاکی و شکل‌گیری لایه روان‌کار با وجود حفره روی سطح توسعه داده شده است.  نتابج بررسی عددی نشان داد که فرض دو گام زمانی که در مطالعات رایج است خطای بزرگی در تخمین ضریب اصطکاک ایجاد می‌کند و برای عبور از روی حفره تعداد 11 گام زمانی پیشنهاد می‌شود. سپس اثر ایجاد بافت لیزری بر‌روی دیسکی از جنس فولاد ST37 در شرایط تماس خطی در رژیم روان‌کاری مخلوط به صورت تجربی بررسی شده‌است. در این پژوهش دو پارامتر ورودی سرعت خطی و بار اعمالی متغیر بودند. با تغییر این پارامترها ضریب اصطکاک به طور متوسط پس از طی مسافت‌های 100متری اندازه گیری شده است. با بررسی‌های صورت‌گرفته مشخص گردید که با افزایش سرعت و کاهش نیروی اعمالی میزان اصطکاک کاهش پیدا می‌کند. همچنین با مقایسه نتایج بین دیسک‌های الگودهی‌شده و صیقلی مشخص شد که میزان ضریب اصطکاک بین 12 تا 23 درصد در بررسی تجربی کاهش یافته است درحالی که در تخمین عددی امکان داشتن کاهشی بین 25 تا 40 درصد نیز پیش‌بینی می‌شود. در سرعت‌های بالا تخمین‌های مدل عددی و نتایج بدست‌آمده از آزمایش بسیار بهم نزدیک شده‌اند.