تخمین رواناب با استفاده از روش SCS-CN بر اساس سیستم اطلاعات جغرافیایی، مطالعه موردی (شهرستان های شیروان، بجنورد، فاروج، صفیآباد و مشکان)
نویسندگان
1 گروه ریاضی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شیراز، شیراز
2 گروه علوم زمین، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شیراز، شیراز
3 گروه علوم زمین، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شیراز، شیراز
doi
10.22084/nfag.2019.16803.1323چکیده
پیشبینی و تعیین رواناب سطحی حوضههای آبریز مهمترین فرآیند در مطالعات هیدرولوژی است. متدولوژی سازمان حفاظت خاک آمریکا – شماره منحنی SCS-CN، برای تخمین رواناب، بهکاربرده میشود. این روش، یکی از روشهای بررسی توزیع مکانی رواناب در هیدرولوژی است. در این روش، عامل اصلی مورد استفاده برای محاسبه رواناب، شمارهی منحنی است. انتخاب شماره منحنی (CN)، بر اساس کاربری زمین و گروههای هیدرولوژیکی خاک (HSG) منطقه مورد مطالعه، صورت میگیرد. از آنجاییکه توزیع فضایی برآورد شماره منحنی، توسط روشهای معمولی بسیار دشوار و زمانبر خواهد بود، روش CN- GIS (سیستم اطلاعات جغرافیایی) برای حوضههای آبریز شیروان، بجنورد، فاروج، صفیآباد و مشکان مورد استفاده قرار گرفت. با استفاده از ترکیب نقشههای کاربری زمین و گروههای هیدرولوژیکی خاک، شماره منحنی حاصل برای کل حوضه حدود 45 تا 93 با میانگین 78 به دست آمد. متوسط عمق رواناب سالانه با روش SCS-CN برای میانگین بارش از 2 تا 19 اینچ قابلتغییر بود. نتایج بهدستآمده با رواناب اندازهگیری شده در حوضه همخوانی داشت.