تأثیر مداخله الکتروشوک درمانی و تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر افسردگی جانبازان PTSD
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، واحد سمنان ،دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4 دانشیار گروه روان شناسی، واحد سمنان ، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2021.19118چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله الکتروشوک درمانی و تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای بر افسردگی جانبازان PTSD انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر یک پژوهش نیمه آزمایشی بود و با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. 60 نفر از جانبازان PTSD بیمارستان روانپزشکی بوستان شهر اهواز به عنوان نمونه در تحقیق حاضر شرکت کردند و بهصورت تصادفی به سه گروه الکتروشوک درمانی، تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای و گواه تقسیم شدند. گروههای تجربی به مدت 10 جلسه تحت مداخله درمانی قرار گرفتند. در مرحله پیشآزمون و پسآزمون تمام شرکتکنندگان پرسشنامه افسردگی بک را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل وارایانس یک طرفه (آنووا) و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. سطح معناداری نیز 05/0>p در نظر گرفته شد.نتایج: در مرحله پیشآزمون بین گروهها تفاوت معناداری وجود نداشت (639/0=p) ولی در مرحله پسآزمون بین گروهها تفاوت معناداری وجود داشت (001/0=p). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که بین گروه ECT با tDCS (001/0=p) و ECT با کنترل (0001/0=p) و نیز tDCS با کنترل (0001/0=p) تفاوت معناداری وجود داشت.نتیجهگیری: استفاده از رویکرد ECT و نیز tDCS میتواند موجب بهبود افسردگی در جانبازان مبتلا به اختلال PTSD شود. همچنین استفاده از ECTنسبت tDCS به مؤثرتر است.