تأثیر تغذیه بر کجروی و رفتار مجرمانه با نگاهی به آموزههای دین اسلام
نویسندگان
1
doi
10.30497/law.2014.1576چکیده
تغذیه، علاوه بر تأمین سلامت جسمانی، نقش بسیار مهمی در پیشگیری و مدیریت بسیاری از اختلالات رفتاری، یادگیری و روانی ایفا میکند که بر شرایط رشد مدار زندگی کودکان و نوجوانان، رفتار آنان در مدرسه، فرآیند مراحل مختلف تحصیل، و رفتار و روحیه بزرگسالان در ابعاد گوناگون زندگیشان، از خانه تا محل کار و جامعه اثر میگذارد. از جمله مهمترین وجوه اختلالات رفتار انسانی نیز رفتارهای ضد اجتماعی، انحراف و بزهکاری هستند. ارتباط تنگاتنگ تغذیه و عادات غذایی با جنبههای مختلف حالات روانی و رفتار انسان، توجه به کیفیت تغذیه را بهعنوان یکی از مهمترین رویکردهای مبارزه با رفتارهای ضد اجتماعی و جرم مطرح کرده است. مداخلات تغذیهای در مورد افراد مستعد خشونت و بزهکاری، بهویژه کودکان، از جمله مؤثرترین راهکارهای این رویکرد در راستای پیشگیری از بزهکاری و کاهش نرخ آن به شمار میآید. عدم موفقیت رویکردهای پیشگیرانه سنتی، در کنار تغییرات چشمگیر عادات غذایی جوامع مختلف در چند دهه گذشته و گرایش فزاینده به غذاهای محرک و مضر، نشاندهنده ضرورت و فوریت بهکارگیری این مداخلات است. نوشتار حاضر، رابطه تغذیه با رفتار انسان، بهویژه کجروی و بزهکاری و چگونگی استفاده از مداخلات تغذیهای را با استفاده از نتایج پژوهشهای انجامشده و آموزههای اسلام در این زمینه بررسی میکند و در نهایت مشخص مینماید که توجه به تغذیه افراد، بهعنوان عاملی مؤثر در ارتکاب جرم و پیشگیری از آن، از نگاه جرمشناسی خرد و کلان امری ضروری است که باید در مورد آن برنامهریزی و تقنین صورت گیرد.
