مقایسه اثربخشی تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه و درمان شناختی-رفتاری بر علائم وسواسی، باورهای وسواسی و احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری
نویسندگان
1 گروه روانشناسی ، پردیس علوم و تحقیقات خوزستان، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران، اهواز.
2 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
4 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
5 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، دانشکده علوم انسانی،گروه روانشناسی دانشگاه، اهواز، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19341چکیده
مقدمه: هدف این پژوهش، مقایسه اثربخشی تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه و درمان شناختی-رفتاری بر علائم وسواسی، باورهای وسواسی و احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری شهر تهران بود.روش کار: روش پژوهش از نوع پژوهشهای نیمه آزمایشی (طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل) است. جامعه آماری شامل کلیه مراجعین مبتلا به اختلال وسواسی-جبری مراجعه کننده به مراکز روانپزشکی و خدمات روان شناسی و مشاوره در سطح شهر تهران بود. 30 نفر مورد ارزیابی قرارگرفتند که به سه گروه تقسیم شدند (دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل). گروه آزمایش اول، به مدت 24 جلسه 20 دقیقهای، تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه را دریافت کرد. در گروه آزمایشی دوم، به مدت 10 جلسه 90 دقیقهای، درمان شناختی-رفتاری انجام شد و گروه کنترل نیز هیچ مداخلهای دریافت نکرد. این مطالعه در شهر تهران در سال 2019 انجام شد. دادههای پژوهش با استفاده از مقیاسهای وسواس ییل براون (1986)، پرسشنامه باورهای وسواسی (2011) و احساس گناه کوگلر و جونز (1998)، جمعآوری شدند. جهت تحلیل دادهها با استفاده از SPSS-V.21، از تحلیل کوواریانس یک متغیری (آنکوا) و تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) استفاده شد.نتایج: یافتهها نشان داد که هر دو درمان تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه و درمان شناختی-رفتاری، بهصورت جداگانه باعث کاهش علائم وسواسی، باورهای وسواسی و احساس گناه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری شدهاند (0.05P<).نتیجه گیری: از بین دو درمان، درمان تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه در کاهش علائم وسواسی و احساس گناه مؤثرتر از درمان شناختی-رفتاری بوده است، ولی در کاهش باورهای وسواسی درمان شناختی-رفتاری مؤثرتر بوده است.
