عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت استعداد در فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/arsm.2023.66481.3731
چکیده

هدف از این پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت استعداد در فدراسیون ملی ورزش‌های دانشگاهی بود. از این‌ رو تعداد ۱۱۲ پرسشنامه استاندارد مدیریت استعداد ورزش دانشگاهی فیلیپس و راپر (۲۰۰۹)، توسط کارکنان فدراسیون ورزش دانشجویی در سال ۱۴۰1 تکمیل و جمع‌آوری شد. به‌منظور تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی، آزمون‌کلوموگروف و اسمیرنف و برای تعیین نرمال بودن داده‌ها و مدل‌سازی معادلات ساختاری از نرم‌افزارهای SPSS و Smart pls استفاده گردید. نتایج نشان داد که جذب استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۴۹/۰ و مقدار بحرانی ۱۷۶/۹، کشف استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۶۳/۰ و مقدار بحرانی ۷۵۹/۱۱، توسعه و بهسازی استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۲۹/۰ و مقدار بحرانی ۵۷۱/۴ و حفظ و نگهداشت استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۵۸/۰ و مقدار بحرانی ۰۸۷/۸ تأثیر مثبت و معناداری داشته است. بر این اساس کشف استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۶۳/۰ دارای بیشترین تأثیر و توسعه و بهسازی استعداد بر بهبود مدیریت استعداد با ضریب تأثیر ۲۹/۰ کمترین تأثیر را داشته است. همچنین براساس ارزیابی مدل محاسبه شاخص نیکویی برازش مدل، شاخص GOF این مدل 396/0 به‌ دست‌ آمد که از مطلوبیت کلی مدل حکایت دارد.