بررسی تشبیهات حوزهای عشق در عبهرالعاشقین روزبهان بقلی
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
2 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jpl.2016.59577چکیده
عبهرالعاشقین سرشار از صورخیال است. ذهن پویای روزبهان موجب شده است گاه سلسلهای از تشبیهات بههمپیوسته در این اثر مشاهده شود که در این مقاله با الهام از نظریة «استعارة مفهومی» در قالب طرحی با عنوان «تشبیه حوزهای» بررسی میشوند. در تشبیه حوزهای، عناصر و لوازم یک مجموعه در تطابق با عناصر و لوازم مجموعهای دیگر قرارمیگیرد؛ یعنی یک تشبیه بهعنوان تشبیه اصلی در رأس است و تشبیهات دیگر که همان اجزاء، لوازم یا ویژگیهای هر دو مجموعه است، با عنوان تشبیهات فرعی موردتطابق و تشابه قرارمیگیرد. پس از استخراج و تحلیل جملات تشبیهی که دربارة عشق در عبهرالعاشقین آمده است، چنین دریافت میشود که در کل اثر بسیاری از تشبیهات با یکدیگر در ارتباطاند؛ به همین سبب، ساختار تشبیه حوزهای بستری مناسب برای تحلیل و بررسی تشبیهات این اثر عرفانی است. طی این پژوهش 44 تشبیه حوزهای دربارة عشق از عبهرالعاشقین استخراج و تحلیل شد. همچنین عوامل شکلگیری تشبیهات حوزهای در چهار گروه بدین شرح تقسیمبندی شدند: 1- تناسبات و ملازمات، 2- اجزا و اعضای مشبهبه، 3- نتایج حاصل از مشبهبه و 4- ویژگی و صفات مشبهبه.