بررسی ارزش اثباتی اسناد الکترونیک در حقوق ایران

doi
10.30497/law.2012.1017
چکیده

ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی اسناد کتبی را یکی از ادله اثبات دعوا دانسته و ماده ۱۲۸۴ نیز سند را «هر نوشته‌ای که در مقام دعوا یا دفاع قابل استناد باشد» تعریف کرده است. با وجود تصویب قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲ که تا حدی به رفع ابهامات در زمینه ارزش اثباتی اسناد الکترونیک کمک کرده است، همچنان اعتبار و ارزش اثباتی این اسناد در نظام دادرسی ایران با ابهاماتی روبه‌روست و این امر روند دادرسی عادلانه را با چالش‌هایی مواجه می‌سازد. محور اصلی این مقاله، تبیین ماهیت اسناد الکترونیک و بررسی جایگاه و ارزش اثباتی آن‌ها در مقایسه با اسناد سنتی است. نتایج بررسی نشان می‌دهد که بر اساس نظریه «معادل‌های کارکردی»، اسناد الکترونیک می‌توانند همان کارکردهای اسناد سنتی را، و در بسیاری موارد حتی به‌گونه‌ای دقیق‌تر و مؤثرتر، ایفا نمایند.