بررسی جامعهشناسانۀ کاربرد نظام اعتقادی در ادبیّات داستانی کودک و نوجوان (براساس مطالعة موردی آثار هوشنگ مرادیکرمانی)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زابل
2 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22059/jpl.2016.59594چکیده
از گستردهترین بخشهای ادبیّات هر ملتی، ادبیّات مربوط به کودکان و نوجوانان است که نقش مهمی در آمادهسازی آنان برای ورود به عرصههای اجتماعی ایفا میکند. در این بین نهادهای دینی- فرهنگی ازجمله نهادهای بنیادین (بهویژه در جوامع اسلامی) هستند که در ادبیّات داستانی کودک و نوجوان موردتوجه خاص قرارگرفتهاند؛ لذا در این تحقیق که با هدف شناخت هر چه بهتر چگونگی معرفی و انعکاس نظام اعتقادی در آثار کودکان و نوجوانان صورت پذیرفته، تلاش شده است تا به شیوة توصیفی و تحلیلی و باتوجهبه نظریة ساختارگرایی تالکوت پارسونز، این مسئله در آثار منتخب هوشنگ مرادیکرمانی، از برجستهترین نویسندگان آثار داستانی کودک و نوجوان کشورمان بررسی شود. در این پژوهش نظام اعتقادی آثار داستانی موردمطالعه، در دو قالب کلیِ نهادهای دینی و باورهای عامیانه بررسی و برای تبیین بهتر مطالب، جداول و نمودارهای لازم ارائه شده است. نتیجة این پژوهش نشان از آن دارد که نهادهای دینی بهعنوان یکی از مهمترین نهادهای بنیادین جامعه، در این آثار انعکاس یافته است و باتوجهبه فرهنگ اسلامی جامعة ایرانی، مسائل مذهبی در رأس توجه نویسنده قراردارد.
