طراحی مدل ساختاری عوامل گرایش به مهاجرت ورزشکاران تیم‌های ملی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده علوم ورزشی، همدان، ایران.

2 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده علوم ورزشی، همدان، ایران.

3 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، همدان، ایران.

doi
10.30473/arsm.2023.64460.3679
چکیده

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل ساختاری عوامل گرایش به مهاجرت ورزشکاران تیم‌های ملی جمهوری اسلامی ایران بود. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران تیم‌های ملی جمهوری اسلامی ایران بودند که تعداد 383 نفر به‌عنوان نمونه آماری در دسترس انتخاب شدند. پژوهشگران با مراجعه به متخصصان و صاحب‌نظران موضوع پژوهش، از طریق 26 مصاحبه عمیق به جمع‌آوری اطلاعات از آن‌ها پرداختند و داده‌های حاصل از مصاحبه، کدگذاری و تجزیه و تحلیل شدند. در ادامه، پرسشنامه‌ای مطابق با کدهای به دست آمده در قالب 36 گویه با مقیاس پنج ارزشی لیکرتی طراحی گردید و روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. نتایج مدل ساختاری نشان داد که عوامل شناسایی‌شده فردی، مدیریتی، ساختاری و تسهیلاتی- رفاهی به‌منظور بررسی گرایش به مهاجرت ورزشکاران تناسب لازم را دارا هستند و همبستگی بالایی نیز بین این عوامل وجود دارد. همچنین با توجه به نتایج آزمون فریدمن، بین رتبه‌بندی عوامل گرایش به مهاجرت ورزشکاران تفاوت معنی‌داری وجود دارد (05/0>P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، به نظر می‌رسد که سازمان‌ها و نهادهای متولی ورزش می‌توانند با توجه کافی به عوامل مهم شناسایی شده و اتخاذ راهبردها و راه‌کارهای متناسب و مرتبط با این عوامل، گام‌های مؤثری در کاهش مهاجرت ارزشمندترین منابع ورزش بردارند.