مطالعه تجربی تنش پسماند در فرایند تراشکاری به کمک پلاسما

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی امیر کبیر*مهندسی مکانیک

2 صنعتی امیرکبیر*مهندسی مکانیک

doi
10.22060/mej.2020.17565.6619
چکیده

یکی از چالش‌های ماشینکاری قطعات دقیق، احتمال وقوع تغییر شکل در قطعات پس از ساخت و یا در حین کارکرد آنها در اثر تنش‌های پسماند ماشینکاری است. بزرگی این تنش‌ها از بزرگی تنش‌های حرارتی و مکانیکی در این فرایند تأثیر می‌پذیرد. تنش‌های مکانیکی به نیروهای ماشینکاری وابسته بوده و تنش‌های حرارتی از حرارت تولیدشده در برش ماده متأثر هستند. ماشینکاری به کمک پلاسما فرآیندی است که از یک منبع حرارتی کنترل‌شده پلاسما برای گرم‌کردن بخشی از قطعه که در آستانه برش قرار دارد، استفاده می‌کند و در نتیجه این امر، مقاومت ماده در برابر برش کاهش یافته، مقادیر کوچک‌تری از نیروها و درجه حرارت برش شده و نهایتاً بزرگی تنش پسماند را کاهش می‌دهد. در اﯾﻦ مقاله، تأثیر پارامترهای دمای براده تغییر شکل نیافته، سرعت برش و پیشروی بر تنش پسماند در فرایند برش متعامد به کمک پلاسما مورد مطالعه تجربی قرار گرفته است. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، دمای براده‌ی تغییرشکل نیافته تأثیرگذارترین پارامتر بر بزرگی تنش‌های پسماند در این فرآیند بوده و با افزایش آن در محدوده 75 تا 220 درجه سانتی‌گراد، تنش پسماند در سطح قطعه به طور متوسط 30/85 درصد فشاری‌تر شده است.