مقایسه اثر بخشی مداخلات درمانی مبتنی بر ژیمناستیک مغزی و توان بخشی شناختی بر درک کلامی و استدلال ادراکی دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19800چکیده
مقدمهاختلالات یادگیری از عوامل مهم افت تحصیلی برخی از دانشآموزان است و تعیین روشهای درمانی مناسب میتواند باعث موفقیت تحصیلی آنها شود. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی مداخلات درمانی مبتنی بر ژیمناستیک مغزی و توانبخشی شناختی بر درک کلامی و استدلال ادراکی در دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص بود.روش کارروش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی دارای اختلال یادگیری شهرستان تنکابن که در سال تحصیلی 99-98 به مرکز اختلال یادگیری سلامت آن شهرستان مراجعه کردند. روش نمونهگیری این پژوهش در دسترس بود که بعد از انتخاب 45 نفر به صورت تصادفی به سه گروه (دو گروه آزمایش) و( یک گروه گواه) گمارش شدند. ابزارگردآوری داده ها مقیاس هوشی وکسلر 4 (2003) بود. در این پژوهش از دو پروتکل درمانی برنامه ژیمناستیک مغزی و برنامه توانبخشی و تقویت و توجه پارس استفاده شد. جهت تحلیل دادهها در نرم افزار SPSS22 از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.نتایجنتایج حاصل از تحقیق نشان داد که درمان مبتنی بر ژیمناستیک مغزی و درمان توانبخشی شناختی بر درک کلامی و استدلال ادراکی دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص تاثیر مثبت و معنادار داشت. همچنین علی رغم اینکه سطح میانگین در گروه توانبخشیشناختی از گروه ژیمناستیک مغزی بالاتر بوده، در متغیر درک کلامی از نظر آماری تفاوت معنیداری در میزان اثربخشی در درمان مشاهده شد.نتیجهگیریبه منظور بهبود درک کلامی و استدلال ادراکی دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص از مداخلات درمانی مبتنی بر ژیمناستیک مغزی و توان بخشی شناختی استفاده شود.