بررسی عددی تأثیر میزان گرفتگی رگ کرونر چپ بر روی اکسیژن رسانی به بافت رگ
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز-مهندسی مکانیک/ گروه مهندسی مکانیک حرارت و سیالات
2 دانشگاه شیراز-مهندسی مکانیک/ گروه مهندسی مکانیک حرارت و سیالات
3 دانشگاه شیراز-مهندسی مکانیک/ گروه مهندسی مکانیک حرارت و سیالات
4 دانشگاه شیراز-مهندسی مکانیک/ گروه مهندسی مکانیک حرارت و سیالات
doi
10.22060/mej.2020.16804.6445چکیده
فعالیت و سوختوساز سلولهای بدن به شدت وابسته به تأمین پیوسته و کافی اکسیژن از طریق جریان خون میباشد. تحت شرایط مختلفی از جمله گرفتگی شریانها، خونرسانی و اکسیژنرسانی به سلولها میتواند تحت تأثیر قرار گیرد. در پژوهش حاضر به بررسی عددی انتقال اکسیژن در دیواره یک مدل دقیق از شریان کرونر چپ به همراه دو شاخه اصلی در حالت بدون گرفتگی و درصدهای گرفتگی 75% و 84% پرداخته شده است. شبیهسازیها با فرض جریان غیرنوسانی، سیال نیوتونی و دیواره صلب انجام شده است. در ابتدا به منظور صحتسنجی نتایج، توزیع غلظت اکسیژن درون رگ و همچنین در بافت رگ در یک حالت ساده با یکی از مراجع در این زمینه مقایسه شده است. نتایج نشان میدهد که به دلیل وجود انحنا، نیروهای گریز از مرکز و جریان ثانویه شکل میگیرد که در نتیجهی آن کاهش قابلملاحظه انتقال جرم اکسیژن به دیواره در سمت انحنای داخلی رگ در مقایسه با دیواره در سمت انحنای خارجی دیده میشود. گرفتگیهای رگ باعث بهوجودآمدن نواحی با غلظت کم اکسیژن میشود و کمترین مقدار فشار جزئی در حدود 3 تا 4 میلیمتر جیوه در مکانهای مختلف تغییر میکند که احتمال رخدادن هایپوکسیا در این نواحی زیادتر میشود. نتایج نشان میدهد که با افزایش و کاهش 8/12درصدی برای پارامتر P50 تأثیر بسیار ناچیزی بر توزیع غلظت اکسیژن در دیوارهی رگ و داخل رگ دارد.