اثربخشی درمان هیجان مدار بر انعطافپذیری روانشناختی و احساس انسجام در بیماران قلبی- عروقی مبتلا به چاقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد بین المللی خرمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 استاد گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2021.19942چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی درمان هیجان مدار بر انعطاف پذیری روانشناختی و احساس انسجام در بیماران قلبی- عروقی مبتلا به چاقی انجام پذیرفت.روش کار: روش تحقیق حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش عبارت است از کلیه بیماران قلبی- عروقی مبتلا به چاقی شهر تهران مراجعه کننده به بیمارستان شریعتی و رجایی تهران در سال 1398 تا 1399 بود. روش نمونه گیری در این پژوهش در دسترس بود. تعداد 24 نفر از بیماران قلبی-عروقی مبتلا به چاقی به صورت دردسترس در هر گروه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در هر گروه 12 نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش درمان هیجان مدار را به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای به صورت هفتگی دریافت کردند. گروه کنترل نیز در لیست انتظار قرار داشتند. جمع آوری دادهها با استفاده از پرسشنامههای پذیرش و عمل بوند و همکاران (2011) و احساس انسجام درونی کیمیایی و همکاران (1392) انجام شد.نتایج: تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS-26 و آزمون تحلیل کوراریانس چندمتغیره انجام شد. یافتهها نشان داد درمان هیجان مدار در افزایش انعطاف پذیری روانشناختی (001/0>p) و احساس انسجام (001/0>p) اثربخش است.نتیجهگیری: با توجه به یافتههای به دست آمده میتوان گفت درمان هیجان مدار یک روش موثر و پایدار در بهبود شرایط روانشناختی بیماران قلبی- عروقی است.