بررسی میزان تجمع فلزات سنگین Zn، Cu وCr در بافت مو و کبد جرد ایرانی (Meriones persicus) درۀ زرشک، یزد
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 پژوهشگر محیط زیست، مجتمع مس سرچشمه، امور تحقیق و توسعه
5 استادیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
6 کارشناس ارشد بهداشت، ایمنی و محیط زیست، شرکت ملی صنایع مس ایران، طرح معادن مس تفت
doi
10.22059/jne.2015.56928چکیده
جوندگان نسبت به آلودگیهای محیط زیستی بهخصوص آلودگی فلزات سنگین بسیار حساساند و میتوانند بهعنوان شاخص زیستی در مناطق آلوده استفاده شوند. در این مطالعه غلظت فلزات مس، روی و کروم در بافت مو و کبد جرد ایرانی (Meriones persicus) در محدودۀ معدن مس درۀ زرشک و بدون در نظر گرفتن اثر سایر معادن موجود در منطقه به روش هضم تر و با استفاده از دستگاه ICP-OES اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که غلظت فلزات سنگین در بافت مو و کبد از نظر آماری اختلاف معنادار دارد (P<0.01). الگوی انباشتگی فلزات سنگین در هر دو بافت کبد و مو بهصورت روی< مس> کروم بود. براساس نتایج غلظت فلزات مس، روی و کروم هم در بافت مو و هم در بافت کبد دو جنس نر و ماده با یکدیگر تفاوت معناداری داشتند (P<0.01). نتایج نشان میدهد که بین میزان تجمع فلزات سنگین در بافت مو و کبد همبستگی معناداری وجود ندارد (P>0.05) درنتیجه نمیتوان رابطۀ رگرسیونی بین آنها برقرار کرد. با توجه به نبود ارتباط معنادار بین بافت مو و بافت کبد، در مطالعات آتی نمیتوان از بافت مو بهمنزلۀ یک شاخص زیستی مناسب برای تشخیص غلظت فلزات اندازهگیری شده در بافت کبد استفاده کرد، اما این امر مستلزم مطالعات بیشتر است. تفاوت در تجمع فلزات سنگین در بافتهای مو و کبد جنسهای نر و مادۀ این جونده بیانگر اهمیت جنسیت بهعنوان یک عامل مؤثر در تجمع فلزات سنگین است و باید به این موضوع باید در مطالعات آتی توجه شود.