بارزسازی تغییرات و پویایی کاربری ها و پوشش اراضی در ذخیره گاه زیستکرۀ ارسباران (1366ـ 1390)
نویسندگان
1 استادیار گروه محیط زیست دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان
2 استادیار گروه محیط زیست دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2015.56929چکیده
تغییرات کاربری/پوشش اراضی و قطعهقطعه شدن زیستگاه در مقیاس سیمای سرزمین، مهمترین فاکتور در توزیع اکوسیستمهاست. برای آنالیز روابط بین تغییرات کاربری اراضی و تأثیرات آن بر تنوع زیستی، به اطلاعات کاربری و پوشش اراضی در مقیاسهای مختلف نیاز است. هدف از این مطالعه، کمّیسازی تغییرات کاربریها و پوشش اراضی در ذخیرگاه زیستکرۀ ارسباران در شمال غرب ایران و در یک دورۀ 24 ساله (1366ـ 1390) است. ارسباران یکی از مناطق مهم حفاظتشدۀ ایران است. از دادههای سنجندۀ TM ماهوارۀ لندست، مربوط به سالهای 1366 و 1390 و سنجندۀ ETM+ مربوط به سال 1380 برای تهیۀ نقشۀ کاربری و پوشش اراضی، استفاده شده است. در این پژوهش، 8 طبقۀ مختلف شامل: کشاورزی آبی، کشاورزی دیم، جنگل متراکم، جنگل تنک، گونزار، علفزار، مراتع فقیر و آبها، شناسایی شد. نتایج پژوهش نشان داد طی 24 سال (1366ـ 1390) درصد پوشش جنگلهای متراکم بهشدت کاهش (3/12 درصد) یافته است، درحالیکه علفزار (4/5 درصد)، گونزار (7/3 درصد)، جنگل تنک (1 درصد) و مراتع فقیر (9/4 درصد) در زمان مطالعهشده افزایش یافتهاند. ارتفاع و مناطق مسکونی از عوامل اصلی تغییرات کاربریها در منطقۀ مطالعهشده است، بهطوریکه بین 1366ـ 1390، جنگل متراکم 96 درصد از مساحت خود را در پایینترین طبقۀ ارتفاعی (260ـ 700 متری) از دست داد. نتایج این پژوهش، کاهش زیستگاه و از دست رفتن کاربری و پوشش اراضی مهم ذخیرهگاه زیستکرۀ ارسباران را بهطور کمّی نشان میدهد که میتواند در اجرای مدیریت مؤثر منطقه در مقیاس سیمای سرزمین که وظیفۀ حفظ منابع اکولوژیکی را با وجود تهدیدات منابع انسانی دارد، مؤثر باشد.