سنجش کارایی و بهره‏ وری مصرف آب تهران با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ‏ها

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی محیط زیست، دانشگاه محیط زیست، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران‌ـ محیط زیست، دانشگاه محیط زیست، ایران

3 استاد، گروه محیط زیست، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jne.2015.56932
چکیده

در این پژوهش با استفاده از تکنیک‏های ورودی تحلیل پوششی داده‏ها، شاخص‏های کارایی و بهره‏وری مصرف آب تهران برای دورۀ زمانی 1384ـ 1392 ارزیابی شد. همچنین همبستگی بین مصرف آب و فعالیت‏های اقتصادی منطقه با استفاده از شاخص تولید ناخالص داخلی منطقه‏ای بررسی شد. نتایج نشان می‏دهد که بهره‏وری کل از نظر تغییر کارایی فنی و تغییر کارایی مقیاس، به‌ترتیب 80/1 و 68/1 درصد بهبود یافته است. علاوه بر آن، به‌علت اجرای طرح‏های کلان، جمع‌آوری و تصفیۀ فاضلاب و همچنین به‌کار بردن راهکارهای مدیریت مصرف آب برای افزایش ذخیرۀ سالانۀ آب به‌ویژه از سال 1390 به بعد، بهره‏وری کل از نظر تغییر فناوری، 32/12 درصد بهبود یافته است. این شاخص‏ها تأیید می‏کند که بدون کاهش در میزان تولیدات و خدمات عمدۀ مربوط به تهران، امکان کاهش مصرف آب تا 22 میلیون متر‌ مکعب در این شهر میسر است.