ارزیابی شرایط آسایش اقلیمی پناهگاه حیات وحش میانکاله برای توسعة گردشگری طبیعت

نویسندگان

1 دانشیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

2 استادیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 کارشناس ارشد محیط‏زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

4 استادیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22059/jne.2015.56938
چکیده

بررسی شرایط آسایش اقلیمی مناطق یکی از عوامل مؤثر در برنامه‏ریزی اکوتوریسم به‌شمار می‏رود. درواقع، اقلیم از عناصر بسیار مهم در شناسایی ارزش تفرجی محیط است. برای برنامه‏ریزی و مدیریت بهتر اکوتوریسم فقط توجه به ارزش‏های زیباشناختی محیط کافی نیست، بلکه شناسایی تأثیرات اقلیمی منطقه بر گردشگران حائز اهمیت است. در این مطالعه، برای بررسی شرایط آسایش اقلیمی پناهگاه حیات‏وحش میانکاله در شمال ایران از دو شاخص بیکر و اقلیم گردشگری (TCI) بهره گرفته شد. بدین منظور، از آمار نرمال اقلیمی محاسبه‌شدة 3 ایستگاه سینوپتیک در منطقه در طول دورة آماری 1380ـ1390 استفاده شد. نتایج نشان می‏دهد وضعیت آسایش اقلیمی منطقه در طول سال متغیر و در بیشتر ماه‏های سال برای استفادة گردشگری قابل تحمل است. بر‌اساس نتایج دو روش، که تا حدودی هم‌پوشانی دارند، بهترین زمان گردشگری در پناهگاه حیات وحش میانکاله در ماه‏های اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد، شهریور و مهر ارزیابی می‏شود. در بقیة ماه‏های سال برای گردشگری به تمهیداتی جهت رفع مزاحمت‏های اقلیمی همچون سرمایش هوا نیاز است.