ارزیابی شرایط آسایش اقلیمی پناهگاه حیات وحش میانکاله برای توسعة گردشگری طبیعت
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استادیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 کارشناس ارشد محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استادیار دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22059/jne.2015.56938چکیده
بررسی شرایط آسایش اقلیمی مناطق یکی از عوامل مؤثر در برنامهریزی اکوتوریسم بهشمار میرود. درواقع، اقلیم از عناصر بسیار مهم در شناسایی ارزش تفرجی محیط است. برای برنامهریزی و مدیریت بهتر اکوتوریسم فقط توجه به ارزشهای زیباشناختی محیط کافی نیست، بلکه شناسایی تأثیرات اقلیمی منطقه بر گردشگران حائز اهمیت است. در این مطالعه، برای بررسی شرایط آسایش اقلیمی پناهگاه حیاتوحش میانکاله در شمال ایران از دو شاخص بیکر و اقلیم گردشگری (TCI) بهره گرفته شد. بدین منظور، از آمار نرمال اقلیمی محاسبهشدة 3 ایستگاه سینوپتیک در منطقه در طول دورة آماری 1380ـ1390 استفاده شد. نتایج نشان میدهد وضعیت آسایش اقلیمی منطقه در طول سال متغیر و در بیشتر ماههای سال برای استفادة گردشگری قابل تحمل است. براساس نتایج دو روش، که تا حدودی همپوشانی دارند، بهترین زمان گردشگری در پناهگاه حیات وحش میانکاله در ماههای اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد، شهریور و مهر ارزیابی میشود. در بقیة ماههای سال برای گردشگری به تمهیداتی جهت رفع مزاحمتهای اقلیمی همچون سرمایش هوا نیاز است.