بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی با عوامل خطرزای قلبی - عروقی در دانشجویان پسر

نویسندگان

1 استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی/ دانشگاه رازی کرمانشاه/ کرمانشاه

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی/ دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی/ دانشگاه گیلان/ رشت

doi
10.22077/jpsbs.2013.41
چکیده

زمینه و هدف: تحقیقات علمی نشان می­دهد که زندگی کم تحرک، خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی (CVD) را افزایش می­دهد، به طوری که افراد کم تحرک دو برابر بیشتر از افراد فعال در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی – عروقی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی با عوامل خطرزای قلبی - عروقی در دانشجویان پسر انجام شد. روش تحقیق: 30 آزمودنی پسر با میانگین سنی 1/27±23/7 سال، و شاخص توده بدن 2/69±23/7 کیلو­گرم بر متر مربع­ به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. سطح فعالیت بدنی آزمودنی­ها توسط پرسشنامه استاندارد  بک (Baecke)، و برخی عوامل­ خطرزای قلبی عروقی شامل: کلسترول (TC)، تری گلیسیرید (TG)، لیپوپروتئین کم چگال (LDL-C)، لیپوپروتئین پر چگال (HDL-C)، فشار خون سیستولیک (SBP) و فشار خون دیاستولیک (DBP) با روش های معتبر اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از روش­های آمار توصیفی و استنباطی مناسب شامل آزمون کلموگروف – اسمیرنف  و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 0/05>p استفاده شد. یافته­ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سطح فعالیت بدنی رابطه منفی و معنی­داری با سطح کلسترول خون و LDL دارد (0/02>p). در حالی که بین سطح فعالیت بدنی با HDL و TG خون ارتباط معنی­داری (0/05<p) مشاهده نشد. از سوی دیگر نتایج این مطالعه نشان داد که بین سطح فعالیت بدنی با توده چربی بدن (p<0/001)، درصد چربی بدن (p<0/005) و شاخص توده بدن (p<0/003) ارتباط منفی و معنی­داری وجود دارد. همچنین بین فشار خون سیستول و دیاستول با سطح فعالیت بدنی ارتباط معنی داری بدست نیامد. نتیجه­ گیری: انتخاب سبک زندگی فعال علاوه بر حفظ شاخص توده بدن در دامنه مناسب و کاهش چربی اضافی، موجب کنترل و پیشگیری از عوامل خطرزای قلبی – عروقی می­شود و بدین ترتیب سطح سلامت جسمانی را ارتقاء می­بخشد.