بررسی تغییرات غلظت هیدروکربنهای نفتی در اعماق مختلف خاک آلوده بعد از فرایند گیاه پالایی
نویسندگان
1 استاد تمام، دکتری مهندسی عمران، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکدۀ مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
2 دانشیار، دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
3 استاد تمام، دکتری شیمی، گروه محیط زیست، دانشکدۀ محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران
4 دکتری علوم محیط زیست، گروه محیط زیست، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
doi
10.22059/jne.2015.55748چکیده
هیدروکربنهای نفتی از مهمترین آلایندههای آلی محیط زیستاند که بهدلیل سمّیبودن و سرطانزایی، وجود آنها در طبیعت، نگرانیهای بسیاری را سبب شده است. هدف از پژوهش حاضر کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی در خاک اطراف پالایشگاه اصفهان، با استفاده از گیاهان سورگوم (Sorghum vulgare) و جو (Hordeum vulgare) و بررسی تغییرات غلظت هیدروکربنهای نفتی و تعداد باکتریهای تجزیهکنندۀ نفت در اعماق مختلف خاک پس از فرایند گیاهپالایی بود. برای این کار از لولههای پلیکا به طول 130 و قطر دهانۀ 20سانتیمتر بهمنزلۀ گلدان استفاده شد. بذر گیاهان جو و سورگوم در عمق 1 تا 2 سانتیمتری سطح گلدانها کشت شدند و پس از گذشت 13 هفته از کاشت گیاهان، نمونۀ خاک برای تعیین غلظت هیدروکربنهای نفتی و تعداد باکتریهای تجزیهکنندۀ نفت از اعماق 25، 50، 75 و100 سانتیمتری تیمارهای مختلف برداشت شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد، هر دو گیاه برای کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی خاک مؤثرند بهطوریکه درصد کاهش غلظت هیدروکربنهای نفتی خاک 23ـ 35 درصد بیشتر از تیمار بدون گیاه بود البته این کاهش تا عمق نفوذ ریشه مشاهده شد و برای اعماق بیشتر خاک، تعداد باکتری نفتخوار کم و غلظت هیدروکربنهای نفتی افزایش داشت. بنابراین، باید در مورد خاکهایی که عمق آلودگی زیاد دارند، اقدامات مناسب دیگری نظیر زمینپالایی، تزریق و تحریک میکروارگانیسمهای نفتخوار انجام پذیرد.