فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تحلیل ریسک سیلاب ابزار اساسی برای طرح‌ریزی و مدیریت سیلاب است. معمولاً تحلیل ریسک بر مبنای خسارت مورد انتظار سالیانه (EAD) انجام می‌شود. میزان خسارت مورد انتظار سالیانه یک شاخص مناسب برای بیان خسارت است که می‌تواند در برنامه‌ریزی و مدیریت سیل و توسعه و ایمنی محدوده در خطر مورد استفاده قرار گیرد. در این تحقیق پارامتر مذکور بر اساس مدل‌سازی هیدرولوژیکی- هیدرولیکی و بر اساس دبی حداکثر لحظه‌ای و دبی حداکثر روزانه برآورد شده است. تحلیل فراوانی سیل، برآورد ژئومتری بر مبنای GIS، مدل‌سازی هیدرولیکی HEC-RAS جهت برآورد خسارت مورد انتظار سالیانه انجام شده است. روند انجام کار در این تحقیق و الگوریتم آن، در مدیریت سیلاب و تصمیم‌گیری برای روش کنترل و مدیریت سیل، ضروری است. نتایج حاکی از آن است که با افزایش دوره بازگشت سیل در بازه مورد مطالعه، محدوده متأثر از سیل تا دوره بازگشت 100 سال افزایش قابل توجهی دارد و پس از آن چندان متأثر از دوره بازگشت قرار نمی‌گیرد. به عنوان مثال تفاوت محدوده سیل‌گیری برای دوره بازگشت 100 سال در مقایسه با 500 سال، تنها %7/5 کمتر بر اساس دبی حداکثر روزانه و %15 کمتر بر اساس دبی حداکثر لحظه‌ای است. میزان خسارت مورد انتظار سالیانه بر اساس تحلیل دبی حداکثر روزانه و دبی حداکثر لحظه‌ای به‌ترتیب 10/25 و 11/6 درصد است. این اعداد بیانگر کم بودن خسارت سالیانه سیل در این منطقه است و اجرای طرح های مهندسی سخت برای کنترل سیل چندان توجیه‌‎پذیر نیست.