اثر پذیرش الگوی کمآبیاری در سطح مزارع دشت اردلان با تأکید بر مدیریت پایدار منابع آب
نویسندگان
1 دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
استفاده صحیح از روش کمآبیاری نیاز به درک کاملی از پاسخ عملکرد به آب (حساسیت محصول به تنش خشکی) و تأثیر اقتصادی کاهش در عملکرد محصول دارد. در مناطقی که منابع آب محدود هستند، این روش میتواند برای کشاورزان جهت حداکثرسازی بهرهوری آب کشاورزی به جای حداکثرسازی برداشت محصول در هر واحد زمین سودمند باشد. بدین منظور، در مطالعه حاضر اثر پذیرش راهبرد کمآبیاری در سطح مزارع دشت اردلان با تأکید بر مدیریت پایدار منابع آب ارزیابی شد. این کار با بهرهگیری از مدل برنامهریزی ریاضی اثباتی در سطح تجمیعی- فضایی (SI-PMP) و دادههای پرسشنامهای مربوط به سال زراعی 1399-1398 انجام شد. پس از واسنجی سیستم مدلسازی پیشنهادی در محیط نرمافزاری GAMS، اثرات کمآبیاری به روش کلارک در سطوح 5 و 10 درصد بر الگوی بهینه کشت، منابع آب مصرفی و بازده ناخالص کشاورزان ارزیابی شد. نتایج حاکی از آن است که تفاوت فاحشی بین آببهای پرداختی کشاورزان (547 ریال) و ارزش اقتصادی آب آبیاری (1348 ریال) در دشت اردلان وجود دارد و این امر منجر به رایگان تلقی شدن نهاده آب و استفاده بیرویه آن در سطح اراضی زراعی شده است. همچنین، اعمال روش کمآبیاری علیرغم ایجاد کاهش در عملکرد محصولات منتخب (از 0/88 تا 5/72 درصد) و بازده ناخالص کشاورزان (از 3/15 تا 7/07 درصد)، منجر به صرفهجویی 5/01 تا 9/78 درصد در مصرف آب آبیاری میشود. کششپذیری بیشتر تقاضای نهاده آب در سطح مزرعه کوچک (573/0=ewater) و افزایش ارزش اقتصادی آب آبیاری به میزان 3/09 تا 8/21 درصد نسبت به شرایط سال پایه از دیگر پیامدهای اعمال کمآبیاری در الگوهای مزارع نماینده است. در پایان، بهکارگیری روش کمآبیاری در سطوح پایین (5 و 10 درصد) بهویژه در سطح مزارع بزرگ، اعمال برنامه سیاستی ملاحظه برابری (در راستای کاهش شکاف قیمتی یا ارزشی آببها و ارزش اقتصادی آب)، اصلاح نظام قیمتگذاری و تفکیکسازی قیمت آب برای بهرهبرداران کوچک، متوسط و بزرگ جهت مدیریت پایدار منابع آب در دشت اردلان توصیه میشود.