نکات کاربردی در طراحی ساختمانهای متداول در ایران با تکیه بر تهویه طبیعی
نویسندگان
1 گروه تبدیل انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس
4 رئیس بخش انرژی عضو هییت علمی
doi
10.22060/mej.2019.15459.6133چکیده
در این تحقیق راههای بهکارگیری تهویه طبیعی در معماری متداول ساختمانها مورد بررسی قرارگرفته است. در معماری متداول ایران عناصری همچون میان تالار، نورگیر سقفی، حیاط، انواع گذرگاههای عمودی شامل داکت تأسیساتی و کانال آسانسور، پارکینگ، راهپله و خرپشته به کار میرود و میتواند برای تهویه طبیعی بهکار برده شود. تهویه با نورگیر سقفی، تهویه با گذرگاههای عمودی در ساختمان مانند آتریم و داکت، تهویه با ترکیب راهپله و داکت و تهویه عبوری مورد بررسی قرار گرفت. از نتایج مهم این تحقیق میتوان به تعیین اندازهی بازشوهای مناسب برای تهویه طبیعی در ساختمان اشاره کرد. در تهویه با گذرگاههای عمودی هوا مانند داکت تأسیساتی و آتریم، نسبت مساحت سطح مقطع گذرگاه به مساحت بازشو از اتاق به آن گذرگاه باید حدود 87/0 قطر هیدرولیکی آن گذرگاه باشد. علاوه بر این مساحت بازشوی اتاق به بیرون حدود 5/1 برابر مساحت بازشوی اتاق به گذرگاه در نظر گرفته شود. نتایج بررسی نشان داد که در شیوهی تهویه با نورگیر سقفی حداکثر مساحت بازشوی خروجی مستقل از زیربنا و برابر با 1 مترمربع در نظر گرفته شود. در شیوهی تهویه از طریق ترکیب داکت و راهپله مساحت بازشوی قرارگرفته بر روی خرپشته برابر با مساحت سطح مقطع داکت در نظر گرفته شود.
