راهبردهای توسعۀ زیستسازگار با اکوسیستم تالاب براساس الگوی بومروستا در روستاهای حاشیۀ تالابهای میانکاله و لپوی زاغمرز با استفاده از روش SWOC و ماتریس QSPM
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار گروه شیلات و محیط زیست، دانشگاه تهران
4 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jne.2015.55758چکیده
حفظ و پایداری اکوسیستمهای طبیعی و پایداری جوامع روستایی از طریق برقراری پیوند مطلوب بین جوامع و اکوسیستمها با توسعۀ شیوههای زیست جایگزین ضروری است. در این راستا براساس الگوی بومروستا (اکوویلج) بهعنوان الگوی زیست پایدار با رفع بیثباتیهای اکولوژیکی و اجتماعی جوامع، با شناسایی مزیتها و محدودیتهای موجود و ضعفها و قوتهای جوامع روستایی حاشیۀ تالاب و از طریق برنامهریزی راهبردی به ارائۀ راهبردهای مناسب برای زیست پایدار در جوامع روستایی حاشیۀ تالاب پرداخته شد تا شیوۀ زندگی پایدار و رابطۀ پایدار با اکوسیستم تالاب را برای جوامع ممکن سازد. بنابراین، مقالۀ حاضر در پی پاسخگویی به این پرسش است که راهبردهای مناسب برای توسعۀ الگوی زیست پایدار و سازگار با اکوسیستم تالاب براساس الگوی بومروستا در روستاهای حاشیۀ تالاب میانکاله و لپوی زاغمرز کداماند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفیـ تحلیلی و به شیوۀ پیمایشی و مدل تحلیلی SWOC و ماتریس ارزیابی QSPM به ارائۀ راهبردهای مناسب پرداخته است. نتایج نشان میدهد توسعۀ الگوی زیست پایدار و سازگار با اکوسیستم تالاب در روستاهای مطالعهشده باید در راستای رفع ضعفها و تهدیدها باشد و در این راستا باید راهبردهای حفاظت از اکوسیستم، تغییر فرهنگ مصرف و ارتباطات و تعاملات جمعی مورد توجه قرار گیرد.
