تعیین دیمالسیفایر بهینه جهت جداسازی آب از امولسیون آب در مازوت با استفاده از مفهوم انحراف آبدوست – چربیدوست (HLD)
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشگاه تربیت مدرس دانشکده شیمی
doi
10.22034/jfnc.2025.521738.1425چکیده
این پژوهش جهت شکست امولسیون آب در نفت با استفاده دیمالسیفایرهای شیمیایی است که دیمالسیفایر با استفاده از رابطه انحراف آبدوست- چربیدوست (HLD) انتخاب میشود. نفت مورد استفاده در این پژوهش، ترکیبی از مازوت و گازوئیل با نسبت جرمی 2 به 1 گازوئیل به مازوت است. با استفاده از اسکن شوری، مقدار پارامتر آبگریزی نفت (EACN) ترکیب مازوت و گازوئیل محاسبه شده و با جاگذاری مقدار آن در رابطه HLD، مقدار بهینه پارامتر سورفکتانت، Cc، معادل73/2 شد. سه ترکیب دیمالسیفایر که Ccمخلوط آنها برابر 73/2 است برای شکست امولسیون مورد بررسی قرار گرفت. بر این اساس مشخص شد که ترکیب AOT و Span80 بیشترین کارایی را در این امولسیونزدایی دارند. پس از آن تاثیر عوامل مختلف از جمله غلظت سورفکتانت، نسبت حجمی آب به نفت و تاثیر الکل و تولوئن مورد بررسی قرار گرفت. در نتیجه این بررسیها مشخص شد که بهترین نتیجه امولسیونزدایی مربوط به استفاده از حلال 2-بوتانول در کنار ترکیب دو سورفکتانت KELA3 و Span80 است. این ترکیب، توانایی جداسازی 98 درصد آب را دارد.