برنامهریزی استراتژیک آموزشی گروه محیط زیست دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامهریزی و مدیریت محیط زیست، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد برنامهریزی و مدیریت محیط زیست، دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای برنامهریزی محیط زیست، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jne.2015.54948چکیده
سازمانهای آموزشی بهدلیل ورود رقبای جدید در این حیطه، در اندیشۀ ترسیم افق بلندمدتی برای خود هستند. برای رسیدن به نقطهای قابل قبول در این عرصه، باید عوامل درونی و بیرونی سازمان اعم از چالشها و عوامل کندکننده و همچنین پتانسیلهای شتابدهنده و فرصتها را بررسی و سپس استراتژیهای بهینه را تدوین کرد. در این مقاله اطلاعات مورد نیاز پژوهش از طریق تکمیل پرسشنامه، مصاحبه با هیئت علمی و کارشناسان گروه آموزشی و بررسی گزارشها و مستندات موجود تهیه شد. این پژوهش با بررسی محیط درونی و محیط بیرونی، گروه محیط زیست دانشکدۀ منابع طبیعی دانشگاه تهران را با استفاده از تحلیل سوات بررسی کرده است. براساس نتایج حاصل نمرۀ نهایی سازمان در ماتریس ارزیابی عوامل درونی برابر با 093/0- و در ماتریس عوامل بیرونی برابر با 035/0 تعیین شد. به این ترتیب گروه آموزشی بررسیشده در موقعیت استراتژیک محافظهکارانه قرار دارد. در ادامه برای مشخصکردن جذابیت و اولویت نسبی استراتژیها اقدام به تشکیل ماتریس برنامهریزی استراتژیک کمّی شد که براساس نتایج آن، بهترتیب استراتژیهای راهاندازی قطب علمی محیط زیست و راهاندازی رشتههای جدید پاسخگوی نیازهای اجرایی بهمنزلۀ استراتژیهای برتر مشخص شدند.
