کاهش آثار زیستمحیطی پساب قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) با استفاده از فناوری بیوفلوک
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی و کنترل کیفی، پژوهشکدۀ آرتمیا و آبزیان، دانشگاه ارومیه
2 گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
3 گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
4 گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه
5 گروه پاتوبیولوژی و کنترل کیفی، پژوهشکدۀ آرتمیا و آبزیان، دانشگاه ارومیه
doi
10.22059/jne.2015.54952چکیده
چکیده قزلآلای رنگینکمان یکی از گونههای اصلی تولید آبزیان کشور است. پسابهای غنی از مواد آلی حوضچههای پرورشی این نوع ماهی وارد محیط و سبب تغییر در اکوسیستمهای طبیعی میشود. با فناوری بیوفلوک و متعادلکردن نسبت کربن به نیتروژن، میتوان به کمک میکروارگانیسمهای هتروتروف مواد دفعی آبزی را تجزیه و از آلودگیهای زیست محیطی جلوگیری کرد. در این مطالعه تولید بیوفلوک برای تبدیل فضولات و کاهش آلودگی، بررسی شد. چهار تیمار مختلف شامل تیمارهای شاهد (بدون منبع کربنی)، ملاس، شکر و ترکیب ملاس و شکر (به نسبت مساوی) هر کدام با سه تکرار طراحی شد. میزان 200 گرم فضولات ماهی قزلآلای رنگینکمان به همراه 6 لیتر از آب خروجی استخرهای پرورشی به داخل زوکهای شیشهای 6 لیتری منتقل شد. سپس زوکها در محلی با دمای ثابت (˚C25) و هوادهی مداوم قرار داده شدند. سپس با اندازهگیری ترکیبات نیتروژنی فضولات، مقادیر لازم از کربوهیدراتها محاسبه و به تیمارها اضافه شدند. طول مدت مطالعه 72 ساعت بود و طی آن ترکیبات نیتروژنی به همراه pH تیمارهای مختلف روزانه اندازهگیری و ثبت شد. نتایج نشان داد که در تیمار شاهد ترکیبات نیتروژنی به شکل نهایی نیترات تجمع مییابد که میزان آن از نظر آماری با سایر تیمارها اختلاف معنادار داشت (05/0P<). همچنین، در سایر تیمارها، نیترات توسط باکتریهای هتروتروف جذب و به بیوفلوک تبدیل شد. براساس این نتایج میتوان نتیجه گرفت که در فناوری بیوفلوک با تبدیل ترکیبات نیتروژنی به بیوفلوک و خارجکردن آن از محیط، آلودگی ترکیبات نیتروژنی پسابها بهصورت چشمگیری کاهش پیدا میکند.