کنترل میزان تزریق ویروس آنکولیتیک با در نظر گرفتن تاخیر زمانی
نویسندگان
1 گروه مهندسی مکانیک، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 گروه مهندسی مکانیک، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
doi
10.22060/mej.2020.17294.6566چکیده
ویروسدرمانی آنکولیتیک یک استراتژی نوید دهنده جدید علیه سرطان است. ویروسهای آنکولیتیک میتوانند در سلولهای سرطانی و نه در سلولهای طبیعی تکثیر شوند، که منجر به لیز توده تومور و تحریک سیستم ایمنی میشود. حین ویروسدرمانی، یک تاخیر زمانی از زمانی که سرایت ویروسی اولیه در سلول تومور اتفاق افتاده تا زمانی که این سلولهای آلوده به مرحلهای برسند که قادر به آلوده کردن سایر سلولهای تومور باشند، وجود دارد. دانستن تاثیر این تاخیر بر ویروسدرمانی سرطان مهم است. بدین منظور یک مدل ریاضی برای شناخت این تاخیر معرفی شده است. برای تحلیل اثرات تاخیر در ویروسدرمانی، مدل با افزودن دو کنترل ویروسدرمانی و ایمندرمانی بازسازی شد. در نهایت، با استفاده از شبیهسازی عددی، برای نخستین بار طراحی و استفاده از یک کنترلکننده جبرانساز توزیع شده موازی فازی انجام شد. نتایج عددی نشان داد با اعمال کنترل مناسب، با گذشت زمان، کاهش جمعیت سلولهای توموری به زیر ۱۰ درصد رخ میدهد. همچنین مشاهده میشود استفاده از معیار پایداری مستقل از تاخیر برای طراحی کنترلکننده جبرانساز توزیع شده موازی حساسیت پاسخ سیستم به افزایش تاخیر زمانی را تا حد قابل قبولی کاهش داده است. از آنجا که سیستم مورد مطالعه فقط در یکی از مراجع معرفی و تنها کنترلکننده بهینه بر آن اعمال شده است، مقایسه صورت گرفته، برتری و قدرت کنترلکننده طراحی شده را نشان میدهد.