ارزیابی کیفی شبکه جمعآوری آبهای سطحی در شرایط خشک و تر، مطالعه موردی: حوضه غرب تهران
نویسندگان
1 کارشناس منابع آب، شرکت مهندسی مهاب قدس، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مهندسی عمران- مدیریت منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دکتری مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، ایران.
doi
چکیده
یکی از مسائل مهم در مدیریت سیستمهای جمعآوری فاضلاب شهری، نحوه مواجهه با شرایط بارانی است که در آن حجم فاضلاب در بازههای خاص زمانی به طور یکباره افزایش یافته و دبی شبکه از حالت نرمال خارج میشود. بروز این شرایط میتواند باعث وارد آمدن خسارت به شبکه، کاهش عملکرد آن و تخلیه فاضلاب به معابر و ساختمانها گردد. در بسیاری از شبکههای جمعآوری فاضلاب شهری در جهان، در چنین شرایطی، تخلیه فاضلاب به مجاری اصلی آبهای سطحی انجام میشود و کیفیت آنها را به طور قابل ملاحظهای کاهش میدهد. در این مطالعه، به مدلسازی کیفی آبهای سطحی در شرایط پایه و بارانی در حوضه غرب تهران پرداخته شده است. جهت شبیهسازی کیفی آبراههها، از نرمافزار SWMM استفاده شد. مدلسازی کیفی برای متغیرهای کیفی BOD، TDS و TC و برای دو سناریو جریان مواقع بارانی و غیربارانی انجام گردید. با توجه به بحرانی بودن شرایط DO در شرایط غیر بارانی و خشک، حداکثر بار مجاز قابل تخلیه به شبکه جمع آوری آب سطحی به گونهای تعیین گردید تا میزان DO در سطح استاندارد باقی بماند و منجر به شرایط بیهوازی و تولید بوی نامطبوع نشود. نتایج نشان داد در شرایط بارانی TDS و BOD به مقدار قابل توجهی افزایش یافته و از استاندارد کشاورزی عدول میکند. همچنین نتیجه گرفته شد با کاهش BOD تا 50 میلیگرم در لیتر میتوان وضعیت DO را بهبود بخشید تا شرایط بیهوازی ایجاد نشود.
