میزان جذب فلز سنگین Cd در کبد ماهی گورخری در دو محیط آب شور و شیرین
نویسندگان
1 کارشناس ارشد محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار گروه محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 استادیار گروه شیلات، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
4 استادیار گروه محیط زیست، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jne.2014.53066چکیده
هدف از این پژوهش، مقایسۀ میزان جذب فلز سنگین Cd در بافت کبد ماهی اندمیک Aphanius sophiae در دو محیط آب شور منطقۀ اشتهارد کرج و آب شیرین در شرایط آزمایشگاهی، بررسی رابطۀ طول و تجمع کادمیوم در کبد، تعیین اثر متقابل شوری و غلظتهای متفاوتCd در میزان جذب است. نمونهبرداری به روش تصادفی از رودخانۀ اشتهارد در فصل بهار و تابستان 1390 انجام شد. پس از 18 روز نگهداری و تغذیه در 4 تانک آکواریومی با غلظتهای 0 ،5 ،10 و ppm 20 کادمیوم، از ماهیها نمونهبرداری انجام شد. پس از بیومتری و تعیین جنسیت، بافت کبد ماهیها جدا و با روش هضم اسیدیتر حل شدند و برای اندازهگیری مقادیر فلزات نیز از دستگاه ICPOES استفاده شد. در آنالیز نمونههای گرفتهشده از تانکهای آکواریومی حاوی آب شور 24درصد از نمونهها نر و 76درصد ماده بودند و در آب شیرین 35درصد از نمونهها نر و 65درصد ماده بودند. متوسط طول ماهیها در آب شور 3/0± 4/3 و در آب شیرین 17/0±77/2 بود. درصد تلفات پس از قرارگرفتن ماهیها در آکواریمهای حاوی آب شیرین 56درصد بود و در آب شور تلفات در طول دورۀ آزمایش مشاهده نشد. آنالیز رگرسیون، رابطهای بین غلظت کادمیوم در کبد و طول بدن و سن ماهی در آب شور و شیرین نشان نداد. بهطورکلی، تجمع فلز کادمیوم در کبد در آب شیرین 47/1 برابر میزان تجمع در آب شور بود. برای بررسی اختلاف تجمع Cd در دو محیط آب شیرین و شور آزمون T-test انجام شد، نتایج نشاندهندۀ معنادار نبودن اختلاف غلظت Cd در دو محیط بود. اثر دو محیط با استفاده از آنالیز Split plot در قالب طرح کاملاً تصادفی و آزمون دانکن بررسی شد. جدول تجزیۀ واریانس نشان داد که بین کادمیوم و شوری اثر متقابل وجود ندارد. در بررسی روند تجمع کادمیوم با افزایش غلظت در آب شور و شیرین نشان داد در تمامی غلظتها (بهجز 20 آب شیرین) با افزایش غلظت کادمیوم تجمع نیز افزایش مییابد.