مطالعه آزمایشگاهی اثر نوع ماده سورفاکتانت بر پایداری و تحرک فوم با رویکرد ازدیاد برداشت نفت

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

2 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

3 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.

4 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

doi
10.22060/mej.2019.15736.6193
چکیده

از جمله روش‌های نو ظهور در افزایش بازیافت نفت، تزریق فوم به درون مخازن نفتی است. مهمترین محدودیت در استفاده از فوم در روش‌های بازیافت نفت، حفظ پایداری آن در مواجه با فاز نفتی است. در این پژوهش سعی شده است تا با ساخت بسترهای آزمایشگاهی، عوامل موثر بر پایداری فوم و ویسکوزیته ظاهری آن بررسی گردد. پایداری توده فوم، با اندازه‌گیری تغییر ارتفاع انواع فوم درون ستون عمودی مطالعه شده است. پایداری حباب‌های فوم با ساخت یک سلول هل‌شاو شفاف مجهز به سنسورهای فشار بررسی شده است. نتایج نشان می‌دهد که نوع ماده سورفاکتانت اثر قابل توجهی در پایداری حباب‌های فوم دارد. در ابتدا فوم‌های سدیم دودسیل سولفات و کوکامیدپروپیل هایدروکسی سولتین به ترتیب بیشترین پایداری را در حضور و عدم حضور نفت نشان دادند. اما با ترکیب 1:1 آن‌ها، پایداری فوم به میزان قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت. نتایج مطالعات اثبات می‌کند فوم با بافت ریزتر، ویسکوزیته ظاهری بالاتری دارد. همچنین کیفیت فوم به‌طور مستقیم، و نرخ جریان فوم به‌طور معکوس بر ویسکوزیته ظاهری فوم تأثیر می‌گذارد؛ اما با افزایش نرخ جریان، وابستگی ویسکوزیته ظاهری به کیفیت فوم به شدت کاهش می‌یابد.