نقدی بر ذات حقیقی و ویژگی‌های غیر ذاتی اندیشه از دیدگاه فرگه

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد فلسفه غرب، دانشگاه مفید

2 دانشیار گروه فلسفه / دانشگاه مفید

doi
چکیده

از جمله موضوعات پُر‌مناقشه در فلسفة زبان معنای جملات است. فرگه معنای یک لفظ را بر مبنای نحوة بازنمایش لفظ از مصداقِ خارجیِ مرتبط با آن تعریف می‌کند. اما وی معنای جمله را در نسبت با صدق و کذب آن معرفی و «اندیشه» را معنای جملاتی می‌داند که حاوی حکم باشند. در این نوشتار ابتدا کوشیده‌ایم تبیین و تحلیلی تازه از موضوع اندیشه و پیش‌زمینه‌های دست‌یابی به آن را در دیدگاه فرگه ارائه کنیم. در ادامه و در مقام نقد نگاه فرگه، پرسشی در باب شیوة تعامل اندیشه با اندیشنده و نیز مراقبت اندیشنده بر اندیشه مطرح شده است. در نهایت و بر اساس نتایج بدست آمده و پاسخ‌های ارائه شده بدین پرسش، به پرسش اصلی این نوشتار و نقد نظر فرگه در باب تقسیمی آشکار در تعاریف «ذات حقیقی اندیشه» و «ویژگی‌های غیر ذاتی اندیشه» پرداخته‌ایم. بر اساس نظر نگارندگان این نوشتار و تعارض این دو تعریف با شاکلة نظریات فرگه در باب اندیشه در این مقاله نشان داده می‌شود که تبیین فرگه از این دو مولفه اندیشه ناقص است به طوری که موجب تزلزل ماهیت اندیشه و نقض موضوع آن می‌گردد