تطور مفهوم ایجابیت در فلسفه سیاسی هگل جوان
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری علوم سیاسی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
در این مقاله مفهوم «ایجابیت» و سیر تحول آن در نزد هگل طی دورههای ابتدایی فعالیت نظریاش (دورهی موسوم به دورهی برن 96-1793 و دوره موسوم به دورهی فرانکفورت 1800-1797) مورد بررسی قرار گرفته است. تحول مفهوم «ایجابیت» به مثابه حاکمیت نظامی ناقض آزادی اصیل، متضمن گذار هگل از ادبیات صرفاً مذهبی در دوره برن به ادبیاتی مشخصاً سیاسی در دورهی فرانکفورت است. در همین راستا، هگل در دورهی فرانکفورت در مقایسه با دورهی برن، پیش زمینهی اجتماعی وسیعتر و شامل عناصر اقتصادی و سیاسی بیشتری را مورد توجه قرار میدهد. این مقاله درصدد است که با اتکاء بر متن نوشتههای هگل ضمن تبیین مفهوم ایجابیت در هر دو دوره نشان دهد که در نهایت هگل موفق نگشته است که طریقی برای رفع ایجابیت در دورههای مزبور ارائه دهد.