استفاده از روش ورشکستگی در کاهش منازعات منابع آب زیرزمینی و طرح تعادلبخشی آبخوان (مطالعه موردی: آبخوان حاجیآباد)
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتى
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
چکیده
در دهههای اخیر، افزایش نیازهای آبی در ایران منجر به برداشت بیش از حد آب، به ویژه آب زیرزمینی شدهاست لذا مدیریت آب زیرزمینی و برداشتها باید طوری باشد که علاوه بر رفع نیاز مصرفکنندگان و رسیدن به نفع عادلانه، پایداری آبخوان و نیاز آیندگان نیز مور توجه قرار گیرد. این تحقیق با هدف مدیریت و کاهش برداشت از آبخوان حاجیآباد واقع در استان هرمزگان انجام شدهاست. ابتدا مدل جریان آب زیرزمینی به وسیله نرمافزار MODFLOW شبیهسازی و صحتسنجی شده سپس با استفاده از روش همکارانه (روش ورشکستگی)، مقادیر جدید برداشت آبخوان محاسبه گردید و این مقادیر به مدل شبیهسازی وارد و نتایج آن با وضع موجود مقایسه گردید. در این پژوهش از 5 روش ورشکستگی نسبی(P)، ورشکستگی مقید به سود یکسان(CEA)، ورشکستگی مقید به ضرر یکسان(CEL)، تالمود (Talmud) و پینایل (Piniles) به منظور مدیریت برداشت چاههای بهرهبرداری استفاده شدهاست. مقادیر برداشت سالانه چاههای بهرهبرداری از آبخوان به عنوان تقاضای ذینفعان و مقدار تغذیه آب زیرزمینی محاسبهشده توسط مدل شبیهسازی در هر پلیگون به عنوان مقدار آب موجود است. در این 5 روش مقادیر سطح آب زیرزمینی آبخوان افزایش و وضعیت کلی آبخوان بهبود نسبتا خوبی داشتهاست. در نهایت شاخص پایداری ورشکستگی (BASI) برای 5 روش محاسبه و مقایسه گردید.