ارزیابی آثار آلودگی نفتی خلیجفارس بر فعالیت 3 نوع بایومارکر آنزیمی در آبشش ماهیان گلخورک Periophthalmus waltoni (مطالعة منطقة بوشهر)
نویسندگان
1 استاد مرکز تحقیقات علوم دارویی. گروه سمشناسی و داروشناسی دانشکدة داروسازی. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران. تهران. ایران
2 کارشناس ارشد بوم شناسی آبزیان. گروه شیلات. دانشکده منابع طبیعی. دانشگاه تهران. کرج. ایران.
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشیار گروه شیلات. دانشکده منابع طبیعی. دانشگاه تهران. کرج. ایران.
doi
10.22059/jne.2014.51299چکیده
میزان قابل ملاحظهای از آلایندههای مختلف بهخصوص نفت خام در خلیجفارس و نواحی شمالی آن موجود است. بنابراین، پایش زیستی آثار این آلودهکنندهها بر زیستمندان این منطقه اهمیت بسیاری دارد. در این مطالعه فعالیت بایومارکرهای آنزیمی شامل اتوکسی رزوروفین ٲ دی اتیلاز (EROD)، گلوتاتیون اس ترانسفراز (GST) و کاتالاز (CAT) در سطح بیوشیمیایی و در آبشش ماهی گلخورک Periophthalmus waltoni در کرانة خلیجفارس و در 3 ایستگاه خور سلطانی، جزیرة شیف و بندر عامری (بهترتیب با میزان بالا، متوسط و کم آلاینده) در ماههای فروردین و اردیبهشت با استفاده از روشهای طیفسنجی نوری و فلئورسانس اندازهگیری شدند. بایومارکرهای انتخابی بهطور معناداری در سطح آماری 05/0>P در نمونههای منطقة خور سلطانی سطح بالاتری از فعالیت آنزیمی را نشان دادند. ارزیابی این آثار اولیة بیولوژیک (در سطح بیوشیمیایی) نشاندهندة توان بالقوه در استفاده از P. waltoni بهعنوان گونة اندیکاتور زیستی در چنین اکوسیستمهایی بوده است به علاوه نتایج حاصل، همسو با مطالعات مشابه استفاده از این بایومارکرها را در ارزیابی سلامت مناطق ساحلی تأیید و تصدیق میکند.