بررسی تجربی تابش گونههای احتراقی در تعیین نسبت همارزی در مشعل شعله سطحی
نویسندگان
1 تربیت مدرس-مهندسی مکانیک
2 گروه تبدیل انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران
3 گروه تبدیل انرژی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22060/mej.2019.16162.6290چکیده
در پژوهش حاضر گونههای مهم احتراقی با سنجش تابش مشعل سوراخدار بررسی شده است. تابش بکمک طیف سنجی فیبر نوری روی یک بستر آزمون دارای مشعل با فناوری جدید مورد استفاده در دیگهای چگالشی، تحلیل شده است. از نورتابی شیمیایی برای سنجش گونههای احتراقی OH*، CH*، ، و استفاده شده است. به ازای نسبتهای مختلف همارزی و در توانهای 11-16 کیلووات از مشعل، شدت تابش گونهی که نقش مهمی در تعیین نرخ حرارت آزاد شده از شعله دارد، اندازهگیری شد که شدت بیشینه در محدوده 85/0>Φ>78/0 در تمامی مقادیر توان مشعل به دست آمد. همچنین بیشترین شدت تابش رادیکال OH* که در مراجع بیانگر دومین شاخص تعیین کنندهی نرخ حرارت آزاد شده از مشعل است، در محدوده 85/0>Φ>77/0 در توانهای کاری مشعل میباشد که در تطابق بسیار خوبی با محدودهی بیشینهی است. همچنین بیشترین محدوده دمای شعله در محدودهی 87/0>Φ>78/0 با استفاده از ترموکوپل اندازهگیری شد که با نتایج گونههای OH* و در ارزیابی بیشترین نرخ حرارت آزاد شده از شعله تطابق مناسبی دارد. بعلاوه، نسبت شدتOH*/CH* به صورت مستقل از توان مشعل به دست آمد که توسط سایر محققین نیز تأیید شده است. بنابراین میتوان با سنجش تابش شعله، به نسبت همارزیِ آن پی برد.