تعیین مقیاس زمانی مناسب پیشبینی های کوتاه و میان مدت مدلهای عددی هواشناسی جهانی در بخشهای مختلف ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین
2 دانش آموخته رشته مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین
3 عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
doi
چکیده
مدلهای پیشبینی بارش نقش اساسی در عملکرد هر چه بهتر سامانههای پیشبینی هواشناسی و سیلاب ایفا میکنند. در مطالعه حاضر، عملکرد پیشبینیهای پنج مدل عددی هواشناسی موجود در پایگاه TIGGE به منظور بررسی دقت پیشبینیها طی گام زمانیهای 1 تا 10 روزه در اقلیمهای مختلف کشور ایران (در محل 38 ایستگاه سینوپتیک) طی بازه زمانی 2014 تا 2018 مورد ارزیابی و اصلاح اریبی قرار گرفتند. بررسی شاخصهای آماری و جدولی حاکی از کاهش دقت پیشبینیها با افزایش گام زمانی میباشد. طبق نتایج بدست آمده عمده مدلهای هواشناسی به ویژه دو مدل ECMWF و UKMO حداکثر تا افق زمانی 3 روزه از همبستگی مناسبی با دادههای زمینی برخوردار بوده و در عین حال نیز دارای خطای کمتری (در تخمین مقدار بارش و پیشبینی روزهای بارانی) میباشند. با اصلاح اریبی دادههای خام پیشبینی عملکرد مدلهای عددی آب و هوا به طور قابل توجهی افزایش یافت، به طوری که در گام زمانی 10 روزه در مدلهای ECMWF، JMA و KMA به ترتیب بیش از 70، 65 و 73 درصد از مقدار شاخص RMSE کاهش یافت. پس از اصلاح دادههای بارش، عملکرد عمده مدلهای عددی به غیر از JMA حتی تا گام زمانی 7 روزه نیز در اکثر اقلیمهای کشور منجربه نتایج قابل قبولی گردید. مدل JMA در اقلیمهای مرطوب که شامل مناطق غربی و شمالی کشور است، به دلیل ساختار مدل آشفتگی موجود در این مدل دارای اریبی زیادی بوده و نتایج غیرقابل اعتمادی ارائه نموده است.